Welcome


Download Apk File

ကေလးၿမိဳ႕ရဲ႕ သတင္းေတြကို Android ဖုန္းထဲကေန ၾကည့္လို႔ရတဲ့ Apk file ေလးပါ ..။ေအာက္က လင့္ေလးမွာ Down လို႔ရပါတယ္ ...။ အခုထိေတာ့ Link မေသေသးပါဘူး ...။
http://www.sendspace.com/file/yud6dl
Showing posts with label article. Show all posts
Showing posts with label article. Show all posts

Thursday, September 29, 2016

အစုိးရေဟာင္းေရာ အစုိးရသစ္ပါ လ်စ္လ်ဴရွဳခံထားရတဲ့ ေရေဘးဒုကၡသင့္ေျပာင္းေရြ႕ရြာကေလး


အစုိးရေဟာင္းေရာ အစုိးရသစ္ပါ လ်စ္လ်ဴရွဳခံထားရတဲ့ ေရေဘးဒုကၡသင့္ေျပာင္းေရြ႕ရြာကေလး
……………………….


“ကုိယ္၀န္အရင့္အမာႀကီးနဲ႔ဆံုးသြားတဲ့အသုဘအေလာင္းကုိ ေျမျမွဳပ္ခြင့္မျပဳႏုိင္ဘူးတဲ့။သူတုိ႔ရြာလက္ေအာက္မွာ ရပ္ကြက္အျဖစ္၀င္မွ အသုဘခ်ခြင့္ျပဳ မယ္ဆုိၿပီး အၾကပ္ကုိင္ေနတယ္ရွင္။ ကၽြန္မတုိ ႔ရြာကေလးဟာ ေရေဘးဒုကၡေရာက္လုိ႔ ရြာလံုးကၽြတ္ ေျပာင္းေရြ႕ခဲ့ရေပမယ့္ အခုခ်ိန္ထိ အစုိးရရဲ႕တာ၀န္ယူ ကူညီမႈ လံုး၀မရွိေသးဘူး။ကၽြန္မတုိ႔မွာ အားကုိးရာမဲ့ေနရပါတယ္ရွင္..”

ငုိရွိဳက္သံေတြ တိမ္၀င္သြားလုိက္ အားယူေျပာလုိက္နဲ႔ ရင္ဖြင့္စကားေျပာလုိက္သူကေတာ့ စစ္ကုိင္းတုိင္းေဒသႀကီး၊စခန္းႀကီးေက်းရြာအုပ္စု(ယခင္)၊ အထဲရြာသူ ေဒၚမာမာဦးပါ။
ၿပီးခဲ့တဲ့ ၾသဂုတ္လ(၃)ရက္ေန႔က အထဲရြာမွာ ကုိယ္၀န္(၇)လႏွင့္အမ်ဳိးသမီးတစ္ဦး ဆံုးပါးခဲ့ပါတယ္။၂၀၁၅ခုႏွစ္ေရေဘးေၾကာင့္ ရြာေျပာင္းၿပီးတဲ့ေနာက္ ရြာသစ္မွာလူေသတာ ပထမဆံုးပါ။ျပႆနာက လူေသကုိျမႇဳပ္ဖုိ႔ သခၤ်ဳိင္းေနရာမရွိတာပါ။အထဲရြာသစ္နဲ႔ တစ္ဆက္တည္းရွိတဲ့ ေမာ္လုိက္ကေလး(ေတာင္)ရြာဆုိတာ ကလည္း ေရေဘးေၾကာင့္ေျပာင္းေရြ႕လာရတဲ့ ရြာသစ္ပါပဲ။ေက်းရြာအုပ္စုေတြခြဲၾကေတာ့ အဲဒီေမာ္လုိက္ကေလးေတာင္ရြာက ေက်းရြာအုပ္စု ဥကၠဌ ေရြးခံထားရတာပါ။ေရေဘးေၾကာင့္ရြာသစ္ေျပာင္းေရြ႕ရေပမယ့္ ေမာ္လုိက္ကေလးေတာင္ရြာသစ္ကုိေတာ့ ရြာေျမေနရာရရွိေရး၊ ေနအိမ္မ်ားျပန္လည္ ရရွိ ေရး၊ေရတြင္း၊ေရကန္ရရွိေရးကအစ သုႆာန္ေျမေနရာသတ္မွတ္ေပးတာအဆံုး အစုိးရပုိင္းက တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ပါတယ္။အဲဒီ သုႆာန္ေျမ ေနရာမွာပဲ အထဲရြာမွာဆံုးတဲ့ကုိယ္၀န္ေဆာင္အမ်ဳိးသမီးအေလာင္းကုိ ေျမျမႇဳပ္ဖုိ႔ ေျမက်င္းတူးခ်ိန္မွာ ေမာ္လုိက္ကေလးေတာင္ရြာသစ္ရြာသူရြာသား ေတြက ကန္႔ကြက္ပါတယ္ဆုိၿပီး ဥကၠဌကတားျမစ္ပါတယ္။အသုဘကလည္း ညေန(၃)နာရီခ်မွျဖစ္မွာပါတယ္။ရပ္ဓေလ့ ရြာဓေလ့အရ လျပည့္လကြယ္ ဆံုးပါးရင္ လမကူးခင္အသုဘခ်ၾကရပါသတဲ့။အဲဒီ အသုဘေျမျမႇဳပ္ဖုိ႔ေျမေနရာမရွိတဲ့ ျပႆနာက စာေရးသူေခါင္းေပၚ ေရာက္လာပါေတာ့တယ္။ စာေရးသူလည္း ခရုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးဆီဖုန္းဆက္ၿပီး က်ဳိးေၾကာင္းရွင္းျပလုိက္ပါတယ္။ေမာ္လုိက္ကေလးေတာင္ရြာသစ္ဆရာေတာ္ကလည္း အသုဘခ်ဖုိ႔ေျမေနရာကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ရြာႏွစ္ရြာတင္းမာေနၾကတာမုိ႔ စာေရးသူလာေပးဖုိ႔ ဖုန္းဆက္ေခၚပါတယ္။စာေရးသူက-
“အရွင္ဘုရား…။တပည့္ေတာ္တုိ႔က ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြပါ။အျခားအရပ္တစ္ပါးကေန ကုိယ့္ရပ္ကုိယ့္ရြာမွာ ဆံုးပါးကြယ္လြန္ခဲ့သူရွိရင္ေတာင္ အသုဘခ်လက္ခံၾကရေသးတာပဲ။အခုဟာကလည္း ေရေဘးဒုကၡေရာက္ခဲ့ၾကတဲ့ ကုိယ့္ရြာနားက ကုိယ့္ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ဦးဆံုးတာပါဘုရား။ဒီေတာ့ ကိုယ့္ရြာေအာက္ကုိ ရပ္ကြက္အျဖစ္၀င္မွ အသုဘခ်ခြင့္ေျမေပးမယ္။ရပ္ကြက္အျဖစ္လက္မခံရင္ အသုဘခ်ခြင့္မျပဳဘူးဆုိၿပီး အသုဘနဲ႔အၾကပ္ကုိင္သလုိ ျဖစ္ေနရင္ေတာ့ မေကာင္းပါဘုရား။နာေရးမိသားစု၀င္ေတြရဲ႕ ခံစားခ်က္ကုိလည္း ေတြးၾကည့္ၿပီး ကုိယ္ခ်င္းစာေစခ်င္ပါတယ္။ရပ္ကြက္အျဖစ္ ၀င္ေရး၊ မ၀င္ေရးေတြကုိ ေနာက္မွ ေဆြးေႏြးၾကၿပီး ကေန႔ညေနခ်ရေတာ့မယ့္ အသုဘကုိေတာ့ ခ်ခြင့္ျပဳႏုိင္ရင္ေတာ့ ေကာင္းလိမ့္မယ္လုိ႔ တပည့္ေတာ္အေန နဲ႔ျမင္မိပါတယ္ဘုရား။ဒါက တပည့္ေတာ္အျမင္သာျဖစ္လုိ႔ ခြင့္ျပဳျခင္း၊မျပဳျခင္းကုိ မဆံုးျဖတ္ ႏုိင္ပါ။အရွင္ဘုရားႏွင့္ေမာ္လုိက္ကေလးေတာင္ရြာက ရြာသူရြာသားေတြသာ ေကာင္းမယ္ထင္သလုိစီစဥ္ၾကပါဘုရား…”လုိ႔ေလွ်ာက္ထားလုိက္ရပါတယ္။
စိတ္ထဲမေကာင္းဘဲ ညေန အသုဘခ်ခ်ိန္ထိ စိတ္တထင့္ထင့္နဲ႔ နားစြင့္ေနမိတယ္။နာေရးခ်ၿပီးခ်ိန္ေလာက္မွာ အထဲရြာတာ၀န္ခံဦးထက္ရွားဆီ ဖုန္းဆက္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ခ်ခြင့္ရလုိ႔ မနက္ကေျမက်င္းတူးတဲ့ေနရာမွာပဲ အသုဘခ်ခဲ့ပါၿပီလုိ႔ သိလုိက္ရမွ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္အတြက္ စိတ္ေအးခဲ့ရတဲ့ အျဖစ္ပါ။
စာေရးသူက သတင္းႏွင့္စာနယ္ဇင္းသမား တစ္ေယာက္သာျဖစ္ပါတယ္။စာေရးသူက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဌာနက တာ၀န္ရွိပုဂၢိဳလ္လည္းမဟုတ္၊ တစ္လ(၁၀) သိန္းစားလႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္လည္းမဟုတ္ပါ။ဒါေပမယ့္ ဒီအထဲရြာကေလးရဲ႕အခက္အခဲဟူသမွ် စာေရးသူရဲ႕ေခါင္းေပၚေရာက္လာတတ္တယ္။
အထဲရြာဆုိတာ ၂၀၁၅ခုႏွစ္၊ေရေဘးမတုိင္မီအထိ စစ္ကိုင္းတုိင္းေဒသႀကီး၊ကေလးၿမိဳ႕နယ္၊စခန္းၾကီးေက်းရြာအုပ္စု၀င္ရြာတစ္ရြာပါ။အထဲရြာဆုိတာ ဟုိးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက ရြာအျဖစ္ခုိင္ခိုင္မာမာတည္ရွိခဲ့ၿပီးသားပါ။ရြာသူရြာသားေတြရဲ႕ အိမ္ေထာင္စုစာရင္း၊မွတ္ပံုတင္မွာလည္း အထဲရြာအျဖစ္ ေရးသြင္းေဖာ္ျပခံထားရလုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ၊စစ္ကုိင္းတုိင္းေဒသႀကီး၊ကေလးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းမွာ တကယ္ရွိတဲ့ရြာပါ။
အထဲရြာမွာ အိမ္ေျခ(၂၈)အိမ္၊အိမ္ေထာင္စု(၂၈) စု၊လူဦးေရ(၁၂၈)ဦးရွိပါတယ္။
စစ္ကုိင္းတုိင္းေဒသႀကီး၊ကေလးၿမိဳ႕နယ္မွာ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ေရေဘးဒုကၡေၾကာင့္ ရြာလံုးကၽြတ္ေျပာင္းေရြ႕ၾကရမယ့္ေက်းရြာေပါင္း(၁၃)ရြာရွိခဲ့ပါတယ္။အဲဒီ(၁၃)ရြာက ေက်ာကၠာရြာ၊ေအးသာယာရြာ၊က်ီကုန္းရြာ၊နတ္ႀကီးကုန္းရြာ၊ ေမာ္လိုက္ကေလး(ေတာင္ရြာ)၊ ေမာ္လုိက္ကေလး(ေျမာက္ရြာ)၊နန္းေစာင္းပုရြာ၊ နန္းက်င္းေဆာင္ရြာ၊ကံႀကီးရြာ၊ အေနာက္ခံုသာရြာ၊ၾကက္ဖနက္ရြာ၊နတ္နန္းရြာႏွင့္အထဲရြာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ အစုိးရက အထဲရြာကုိ ေရေဘးသင့္ေျပာင္းေရြ႕ရြာစာရင္းထဲမထည့္ဘဲ လ်စ္လ်ဴရွဳခ်ပ္လွပ္ထားခဲ့တယ္။ဒါေၾကာင့္ အစုိးရကတာ၀န္ယူေပးမယ့္ ရြာသစ္ေနရာ၊ေနအိမ္ရရွိေရးကအစ ဘာအကူအညီမွ မရဘဲက်န္ေနခဲ့တယ္။
ရြာသူရြာသားေတြက သက္ဆုိင္ရာ ေက်းရြာအုပ္စုအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးကေနတစ္ဆင့္ ၿမိဳ႕နယ္၊ခရုိင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဆင့္ဆင့္ကုိ သြားေရာက္သတင္းပုိ႔ခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္သူကမွ အသိအမွတ္မျပဳခဲ့၊တာ၀န္မယူခဲ့ပါဘူး။
ေရေဘးဒုကၡသည္ အထဲရြာ ရြာသူရြာသားေတြဟာ ေရေဘးဒုကၡေၾကာင့္ ေျပာင္းေရြ႕ေနၾကရတဲ့ အျခားရြာမ်ားနည္းတူ ေရေဘးကင္းလႊတ္ရာ ကေလး-တမူးကားလမ္းေဘးမွာ ၂၀၁၅ခုႏွစ္၊ၾသဂုတ္လကတည္းက ယာယီတဲေတြထုိးၿပီး ေနခဲ့ၾကရတယ္။အစုိးရရဲ႕ ေထာက္ပ့ံမႈကုိ မရတဲ့အတြက္အရပ္ဘက္အဖြဲ႔ အစည္းေတြ လာလွဴဒါန္းတဲ့ အေပၚမီွတည္ေနခဲ့ရၾကရရွာတယ္။
အဲဒီလုိ ကားလမ္းေဘးမွာေနၾကခ်ိန္မွာလည္း  ၿမိဳ႕နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ခရုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကေစခုိင္းတယ္ဆုိၿပီး လမ္းေဘးမွာမေနၾကဖုိ႔၊တစ္ေနရာကုိ ေျပာင္းေရြ႕ဖုိ႔ ဖိအားေပးခံခဲ့ၾကရတယ္။အထဲရြာသူရြာသားေတြအေနနဲ႔ရြာေဟာင္းကုိလည္း ျပန္ေနလုိ႔မရ၊ ရြာသစ္ေျပာင္းေရြ႕ ေနထိုင္စရာ ေျမေနရာ လည္းမရွိတဲ့အျပင္ဌာနဆုိင္ရာေတြရဲ႕ဖိအားေပးမႈကုိသာ ခါးစည္းခံေနခဲ့ရတယ္။
အဲဒီလုိ ကားလမ္းေဘးမွာ ယာယီတဲ့ေတြနဲ႔ေနၾကတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ေမာ္လုိက္ကေလးရြာသစ္ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းထုိင္ဆရာေတာ္က“ကေလးလြင္ျပင္ ေရေဘး ကူညီေထာက္ပံ့ေရးအဖြဲ႔”က ဦးတင္ေဇာ္ညႊန္္႔ဆီ  ဖုန္းဆက္ၿပီး အထဲရြာအတြက္ အကူအညီေတာင္းခံခဲ့တယ္။ စာေရးသူတည္ေထာင္ ခဲ့တဲ့ “ကေလးလြင္ျပင္ ေရေဘးကူညီေထာက္ပ့့ံေရးအဖြဲ႔”မွ စာေရးသူႏွင့္အဖြဲ႔ဟာ ဆန္၊ဆီ၊ပဲ၊မုန္႔၊အ၀တ္အထည္၊ေရသန္႔ဗူးအပါအ၀င္ ရိကၡာေျခာက္ေတြ သြားေရာက္လွဴဒါန္းခဲ့တဲ့အခ်ိန္မွ အထဲရြာသူရြာသားေတြရဲ႕ အခက္အခဲေတြကုိ မ်က္၀ါးထင္ထင္ ျမင္ေတြ႔ၾကားသိခဲ့ရတယ္။
အဲဒီတုန္းက အထဲရြာက ဦးေက်ာ္သူ၊ဦးထက္ရွားႏွင့္စာေရးသူတုိ႔ ကေလးခရုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးဦးေမာင္ထူးဆီသြားေတြ႔ၿပီး အထဲရြာေလးရဲ႕အေျခအေန ေတြကုိ တင္ျပေျပာဆုိခဲ့ၾကတယ္။ေရေဘးသင့္ေျပာင္းေရြ႕ရြာသစ္ေနရာရရွိႏုိင္ေရး၊ေနအိမ္မ်ားရရွိႏုိင္ေရးအပါအ၀င္ အစုိးရရဲ႕ ကူညီေထာက္ပံ့မႈေတြရရွိဖုိ႔ ေျပာဆုိခဲ့ပါတယ္။ဒါေပမယ့္ ခရုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက ေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲေျဖခဲ့တယ္။အထဲရြာဟာ ျပည္ထဲေရးစာရင္းမေပါက္လုိ႔၊ ေရေဘးသင့္ေျပာင္းေရြ႕ရြာ စာရင္းမွာ မပါလုိ႔၊ အစုိးရရဲ႕ကူညီေထာက္ပံ့မႈေတြ လံုး၀မရပါဘူးတဲ့။
ေတာ္ေတာ္အံ့ၾသမိပါတယ္။ေရေဘးဒုကၡၾကံဳလုိ႔ ပူေဆြးေသာကေရာက္ေနၾကတဲ့ ျပည္သူေတြ ကုိယ့္မ်က္စိေရွ႕မွာ သက္ရွိထင္ရွားရွိေနၾကပါလ်က္ ရြာကျပည္ထဲေရးစာရင္းမေပါက္လုိ႔ အစုိးရအကူအညီလံုး၀မရပါဘူးတဲ့။အထဲရြာသူရြာသားေတြရဲ႕ အိမ္ေထာင္စုစာရင္း၊မွတ္ပံုတင္ေတြမွာ အထဲရြာ လုိ႔ေရးသြင္းသတ္မွတ္ခံထားပါလ်က္ ျပည္ထဲေရးစာရင္းမေပါက္ဘူးဆုိတာ စဥ္းစားလုိ႔မရဘူး။
ဒီအခ်ိန္မွာသူတုိ႔နဲ႔ အျငင္းပြားေနဖုိ႔ထက္ လက္ငင္းဒုကၡကုိ၀ုိင္းကူေျဖရွင္းေပးဖုိ႔ စာေရးသူဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။ဦးေခါင္းမီးေလာင္ခံေနရသူေရွ႕မွာ ဒီမီးက ဘာေၾကာင့္ေလာင္တယ္၊ဘယ္လုိေလာင္တယ္ဆုိတာစဥ္းစားေနဖုိ႔မလုိဘူး။အဓိကက မီးကုိၿငိမ္းေပးဖုိ႔ပဲ မဟုတ္လား။
ဒါေၾကာင့္ စာေရးသူအေနနဲ႔ အစုိးရကပစ္ပယ္ထားခဲ့တဲ့ အထဲရြာအတြက္ စားႏွပ္ရိကၡာေထာက္ပံ့ေရးမွအစ ရြာသစ္ေျမေနရာ ရရွိေရး၊ေနအိမ္သစ္မ်ားရရွိေရးအထိ အလွဴရွင္မ်ားရွာေဖြခ်ိတ္ဆက္ကူညီေပးခဲ့တယ္။
ေမတၱာဝါဒီပရဟိတအဖြဲ႔၊ေတာဓေလ့ခ်စ္သူမ်ား အြန္လုိင္းဂရု၊ဒိန္းမတ္ႏုိင္ငံေရာက္ျမန္မာႏုိင္ငံသားမ်ား၊ပင္လံုေဆးရံုႀကီး(SSC)၊ရန္ကုန္ စတဲ့အလွဴရွင္ ေတြရဲ႕ စုေပါင္းအလွဴေငြက်ပ္သိန္း(၆၀)နဲ႔ အထဲရြာသစ္ေျမေနရာကုိ ၀ယ္ယူခဲ့ရပါတယ္။ေျမေနရာဟာ အင္ဒုိင္းကုန္းေနရာျဖစ္ၿပီး ညီညာမႈမရွိတဲ့အတြက္ အိမ္၀င္းေျမေနရာခ်ႏုိင္ဖုိ႔ ၂၀၁၅ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာ ပထမပတ္ထဲမွာ စက္ယႏၱယားနဲ႔ထုိးၿပီးေျမညိႇခဲ့ရတယ္။
အဲလုိေျမညိွရာမွာ ေျမထုိးစက္ယႏၱရားႀကီးေတြနဲ႔မွရမွာပါ။ဒါေပမယ့္ ေျမထုိးစက္ယႏၱရားႀကီးေတြကုိဌားရင္ တစ္နာရီရွစ္ေသာင္းက်ပ္ေလာက္ငွားခ ေပးေန ရခ်ိန္ပါ။ရြာကေလးအေနနဲ႔ဘယ္လုိမွ မငွားႏုိင္ပါဘူး။အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေမာ္လုိက္ကေလးေတာင္ရြာအပါအ၀င္ ေရေဘးေျပာင္းေရြ႕ရြာသစ္ေနရာ ေတြကုိ ေျမထုိးေပးေနတဲ့စက္ေတြဟာ အထက္ကဆီမရေသးလုိ႔ဆုိၿပီးရပ္နားထားတဲ့အခ်ိန္ျဖစ္ေနပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ အဲဒီတုန္းက ကေလးခရုိင္ အုပ္ခ်ဳပ္ ေရးမွဴး ဦးေမာင္ထူးဆီသြားၿပီး စက္ယႏၱရားတစ္စီးဌားေပးဖုိ႔၊စက္ယႏၱရားအတြက္ စက္သံုးဆီကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကစုိက္သံုးပါမယ္ဆုိၿပီး ေတာင္းဆုိခဲ့လုိ႔ စက္ယႏၱ ရားတစ္စီးသံုးခြင့္ရပါတယ္။အဲဒီစက္ယႏၱရားကုိ အသံုးျပဳၿပီး ေတာင္ကမူေတြကုိျဖတ္ထုတ္၊လ်ွဳိေျမာင္ေခ်ာက္ေလးေတြကုိ ေျမဖုိ႔ညွိကာ (၄)ရက္ေလာက္ လုပ္လုိက္ရပါတယ္။အဲဒီ ေျမထုိးစက္ယႏၱရားအကူအညီကလြဲလုိ႔ အစုိးရကဘာတာ၀န္ယူမႈမွမရွိခဲ့ပါဘူး။

အဲဒီလုိေျမထုိးေျမညိွေပးၿပီး ရြာသူရြာသားေတြအတြက္အိမ္၀င္းကြက္ရုိက္ေပးဖုိ႔ စီစဥ္ရပါတယ္။ၿမိဳ႕နယ္ေျမစာရင္းဦးစီးမွဴးဦးမင္းသူေအာင္ကုိ ပုဂၢိဳလ္ေရး အရ အကူအညီေတာင္းၿပီးေျမကြက္ရုိက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ေျမတုိင္းစာေရးဦးေဇာ္ေဌးႏွင့္အျခားတစ္ေယာက္၊ကေလးလြင္ျပင္က ဦးတင္ေဇာ္ညႊြန္႔၊ဦးေမာင္ႀကီး၊ ဦးေအာင္၀င့္သူႏွင့္ကၽြန္ေတာ္အပါအ၀င္ အထဲရြာသူရြာသားေတြ၀ုိင္း၀န္းၿပီး ေျမကြက္ရုိက္ခဲ့ၾကပါတယ္။အိမ္၀င္းတစ္၀င္းကုိ ေပ(၆၀)xေပ(၅၀)ေလာက္ ရမယ္ထင္ခဲ့ေပမယ့္ မရခဲ့ပါဘူး။၀ယ္ထားတဲ့ေျမဧရိယာႏွင့္ အိမ္၀င္း(၂၈)၀င္းရေအာင္ခြဲရပါတယ္။ယာထားၾကည့္ၿပီး အကြက္ဆြဲလုိက္၊ျပန္ျပင္လုိက္နဲ႔ တစ္ေနကုန္ အကြက္ရုိက္လုိက္မွ ေနာက္ဆံုး ၂၀၁၅ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာ(၈)ရက္ေန႔မွာ (၄၅)ေပx ေပ(၄၀)ေျမကြက္(၂၈)ကြက္ရုိက္ႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ေနပူက်ဲက်ဲထဲ ေျမကြက္ရုိက္ရာမွာ ၀ုိင္း၀န္း လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကတဲ့ ကေလးလြင္ျပင္၀ုိင္းေတာ္သားေတြျဖစ္ၾကတဲ့ ဦးေမာင္ႀကီး၊ဦးေအာင္၀င့္သူတုိ႔လည္း ညေနမွ သက္ျပင္းခ်ႏုိင္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ေျမမ်က္ ႏွာသြင္ျပင္အေနအထားေပၚမူတည္ၿပီး ရြာပံုစံက်မယ့္ အိမ္၀င္း ကြက္ေတြေဖာ္ေပးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ေပ(၂၀)က်ယ္တဲ့ အေရွ႕ေနာက္လမ္းမႀကီး၊ (၁၅)ေပ က်ယ္တဲ့ ဒုတိယလမ္းသြယ္ေလးေဖာက္ၿပီး လမ္းေဘးဘယ္ညာမွာ ညီညာတဲ့အိမ္၀င္းကြက္ေလး ေတြေဖာ္ေဆာင္ေပးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။
အိမ္၀င္းကြက္ေတြရုိက္ၿပီး အိမ္၀င္းေတြကုိ မဲေဖာက္ေပးဖုိ႔ စီစဥ္ၾကရျပန္ပါတယ္။အိပ္၀င္းေျမကြက္အလြတ္ေတြေပၚမွာ (၁)ကေန(၂၈)ထိေရးထားတဲ့ နံပါတ္ျပားေလးေတြကုိ အိမ္၀င္းေျမကြက္ေတြမွာ လုိက္ရုိက္ထားလုိက္ပါတယ္။ၿပီးေတာ့ ၂၀၁၅ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာ(၈)ရက္ေန႔မွာပဲ ရြာသူရြာသားေတြအားလံုးကုိ ယာယီမုိးကာတဲထဲမွာ ေခၚစုၿပီး အိမ္၀င္းေျမကြက္ေတြကုိ မဲေဖာက္ေပးလုိက္ပါေတာ့တယ္။မဲႏိႈက္ၾကတဲ့ ရြာသူရြာသားေတြရဲ႕မ်က္ႏွာေတြ ရႊင္ပ်၀င္းပလုိ႔၊မ်က္လံုးေလးေတြ ပီတိေရာင္ေတြ  ေတာက္လုိ႔ ။တစ္ခ်ဳိ႕က မဲႏိႈက္ၿပီး ခုန္ေပါက္ေအာ္ဟစ္ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးၾကေလရဲ႕။ရြာသူရြာသားေတြရဲ႕ ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္ ၀မ္းေျမာက္မႈေတြကုိၾကည့္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရင္ထဲမွာလည္း ….။
ရြာတစ္ရြာျဖစ္တည္လာေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကလုိၿပီ။အထဲရြာေလးမွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးေရြးေပးဖုိ႔ ကေလးၿမိဳ႕နယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးကုိေျပာၾကည့္ေတာ့ လုပ္ေပးလုိ႔မရဘူးတဲ့။ဘာေၾကာင့္လဲေတာ့မေျပာတတ္ေတာ့။ဒါေၾကာင့္ အိမ္၀င္းမဲေဖာက္တဲ့ေန႔မွာပဲ ရြာသူရြာသားေတြအားလံုးေရွ႕မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးကုိ တုိက္ရုိက္ဒီမုိကေရစီစနစ္နဲ႔ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမွာက္ေပးထားလုိက္တယ္။
အိမ္၀င္းေတာ့ရၾကၿပီ။
အစုိးရအုပ္ခ်ဳပ္ေရးပုိင္းကလည္း လမ္းေဘးကေန အတင္းေရႊ႕ခိုင္းေနၿပီ။
လမ္းေဘးမွာေနတာထက္စာရင္ ကုိယ္ရတဲ့အိမ္၀င္းေလးေတြထဲ ေျပာင္းေရြ႕ၾကဖုိ႔ ရြာသူရြာသားေတြကုိ အၾကံျပဳခဲ့ပါတယ္။အိမ္မေဆာက္ႏုိင္ေသးလည္း ရွိတဲ့ပစၥည္းေလးေတြနဲ႔ မုိးကာတဲေလးျဖစ္ျဖစ္ ယာယီတဲထုိးေနထုိင္ၾကဖုိ႔႔သာ စိတ္မေကာင္းစြာအၾကံျပဳခဲ့ရပါတယ္။၂၀၁၅ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာ(၁၂)ရက္ေန႔ နံနက္ခင္းမွာ ရြာသူရြာ သားေတြလည္း ကေလး-တမူးကားလမ္းေဘးက တဲေလးေတြကုိဖ်က္၊ပစၥည္းေလးေတြ ထုတ္ပုိးသယ္ရြက္ၿပီး ရြာသစ္ေျမေနရာက အိမ္၀င္းအသစ္ေလး ေတြဆီ ေရြ႕ၾကပါေတာ့ တယ္။ေဆာင္းမနက္ရဲ႕ ႏွင္းမႈန္ေတြၾကားထဲ ေရြ႕ေျပာင္းသယ္ေနၾကတဲ့ေခၽြးစက္ေတြ စုိလုိ႔ ….။
အထဲရြာသစ္ကေလးက ေတာင္ကုန္းမုိ႔မုိ႔ေပၚမွာ ထင္ထင္ရွားရွား။ေျမကြက္အသစ္ေလးေတြေပၚမွာ အင္ဒိုင္းသားေမွ်ာတုိင္ေလးေတြ၊ ၀ါးလံုး၊၀ါးျခမ္း ေလးေတြ၊မုိးကာေလးေတြနဲ႔  ျဖစ္သလုိေဆာက္ထားၾကတဲ့ ေျမစုိက္အိမ္ေလးေတြ အစီအရီျဖစ္တည္လာခဲ့တယ္။
ကုန္းမုိ႔မုိ႔ေပၚတည္ထားတဲ့ရြာသစ္ကေလးဆုိေတာ့ သစ္ပင္၀ါးပင္မရွိေသး။ေနပူရင္ ျခစ္ျခစ္ေတာက္ပူသလုိ ေလတုိက္ရင္လည္း ေလကြယ္ရာမရွိ။အဆုိး ဆံုးက ေဆာင္းရာသီရဲ႕ေျမာက္ျပန္ေလႏွင့္အေအးဒဏ္။အေႏြးထည္၊ေစာင္မလံုေလာက္သလုိ အိမ္ေလးေတြကလည္း ေလးဒဏ္၊မုိးဒဏ္မလံုၿခံဳ။ ရြာသစ္ ကေလးေပၚကုိ ေရာက္မွမီးဖြားသူတစ္ေယာက္ရွိလာတယ္။၀မ္းသာၾကရတယ္။မီးဖြားၿပီးစမိသားစုေနအိမ္ေလးအတြက္ မုိးကာ၊ေစာင္ႏွင့္အျခား စားႏွပ္ရိ ကၡာေလးေတြ ထပ္ပုိးေထာက္ပံ့ေပးၾကတယ္။ေႏြးေထြးၾကပါေစေပါ့ …။
အစိုးရအေနနဲ႔ အထဲရြာသစ္ေျမေနရာ၊အိမ္၀င္းရရွိေအာင္ထိ တာ၀န္မယူခဲ့ေပ အိမ္ေလးေတြရရွိေအာင္တာ၀န္ယူေပးရင္ ေကာင္းမွာပဲလုိ႔ ရူးရူးမိုက္မုိက္ ေတြးခဲ့ဖူးပါတယ္။အဲသလုိေတြးမိၿပီးမွ လမ္းေဘးမွာေနတာေတာင္ ေမာင္းထုတ္ေနတာ ဘယ္ကလာ တာ၀န္ယူမွာလဲ၊ေရေဘးသင့္ေျပာင္းေရြ႕စာရင္း ထဲလည္းမပါလုိ႔ အစုိးရအေနနဲ႔အိမ္ေဆာက္ေပးဖုိ႔ဆုိတာလံုးမျဖစ္ႏုိင္ပါဘူးဆုိတဲ့ ကေလးခရုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးေမာင္ထူးရဲ႕စကားကုိ ျပန္ၾကားေယာင္ မိၿပီး အိမ္ေလးေတြရေအာင္ အစုိးရကလုပ္ေပးဖုိ႔ဆုိတာ ဘယ္လုိမွမျဖစ္ႏုိင္ဘူးဆုိတဲ့အသိနဲ႔ အေတြးမုိက္ကုိ ဖယ္ထုတ္ခဲ့ရတယ္။
၂၀၁၆ခုႏွစ္၊ဒီဇင္ဘာလထဲမွာပဲ  ရွိတဲ့အမုိးအကာေလးေတြနဲ႔ ေနအိမ္ေလးေတြေဆာက္ထားတဲ့ အထဲရြာသစ္ေလးျဖစ္တည္လာတယ္။ရြာသူရြာသားေတြလည္း စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ဟုိဟုိဒီဒီအငွားလုိက္လုိ႔ ၀မ္းစာရွာေဖြၾကလုိ႔…။တစ္ခါတစ္ရံ အရပ္ဘက္အဖြဲ႔အစည္းေတြ၊ျပည္တြင္းျပည္ပ ပရဟိတအဖြဲ႔အစည္းေတြက လာေထာက္ပ့ံတဲ့ပစၥည္းေတြကုိ လက္ခံရင္း ရပ္တည္ေနၾကတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ တည္ကာစရြာသစ္ကေလးဆီ လုိအပ္တာေတြကူညီေပးႏုိင္ဖုိ႔ ေန႔တုိင္းနီးပါးေရာက္တယ္။တစ္ညေနေတာ့ ရြာသစ္ကေလးကို ဧည့္သည္(၃)ေယာက္ ေရာက္လာတယ္။သူတုိ႔က “မွ်ေ၀ရႊင္လန္းျခင္းအသင္း”ကပါတဲ့။ရြာကေလးရဲ႕ အေၾကာင္းေတြကုိေမးတယ္။ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အထဲရြာေလးရဲ႕အေျခေနေတြကုိ ရွင္းျပလုိက္ေတာ့ သူတုိ႔စိတ္၀င္စား သြားသလုိ ဂရုဏာသက္ဟန္လည္းတူရဲ႕။မဂၤလာသတင္းလုိ႔ ဘာေၾကာင့္ေျပာရသလဲဆုိေတာ့ အဲဒီအဖြဲ႔က အထဲရြာသစ္အတြက္ အိမ္ကေလးေတြ ေဆာက္လွဴခ်င္ပါသတဲ့ဗ်ာ…။ကဲ….ဘယ္ေလာက္၀မ္းသာဖုိ႔ေကာင္းသလဲ။သူတုိ႔ဘက္ကေဆာက္လုပ္ေပးႏုိင္တဲ့ အိမ္ပံုစံနဲ႔ ကုန္က်ခံႏုိင္မယ့္ေငြပမာဏ ေတြေျပာပါတယ္။(၄)လက္မတုိင္၊သံဖိနပ္ခံ၊၀ါးဇလီကပ္ကာ၊၀ါးၾကမ္းခင္း၊သြပ္မုိး၊(၁၅)ေပပတ္လည္ အိမ္ကေလးေတြ ေဆာက္ေပးႏုိင္မယ္လုိ႔ေျပာပါတယ္။ ခန္႔မွန္းတြက္ခ်က္ပါဦးမယ္ေျပာၿပီး ျပန္သြားပါတယ္။အဲဒီလုိလွဴမယ့္အဖြဲ႔ကုိ ေက်းဇူးတင္မိေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲကေတာ့ ဒီအဖြဲ႔ရဲ႕ အလွဴကုိျငင္းခြင့္ရပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳမိပါတယ္။တမ်ဳိးမထင္လုိက္ပါနဲ႔။
ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သူတုိ႔လွဴမယ့္အိမ္အမ်ဳိးအစားထက္ ပုိေကာင္းတဲ့အိမ္ေလးေတြရေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳးစားထားမိလုိ႔ပါ။
ဟုတ္ပါတယ္။အဲဒါကေတာ့ ျမန္မာႏုိင္ငံရုပ္ရွင္အစည္းအရံုးဥကၠျဖစ္သူ အကယ္ဒမီလူမင္းဆီကုိ အထဲရြာသစ္ေျပာင္းေရြ႕ႏုိင္ေရးအတြက္ ကၽြန္ေတာ္အလွဴ ခံထားလုိ႔ပါပဲ။ျမန္မာႏုိင္ငံရုပ္ရွင္၊သဘင္၊ဂီတအႏုပညာရွင္ေတြရဲ႕ ေရေဘးအတြက္အလွဴခံထားတဲ့ရံပံုေငြေတြထဲက အထဲရြာသစ္ေျပာင္းေရြ႕ေရးအားလံုး ကုိတာ၀န္ယူလွဴေပးႏုိင္ဖုိ႔  ဦးလူမင္းက သူ႔အဖြဲ႔ကုိတင္ျပဦးမယ္ဆုိၿပီး ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၆၊စက္တင္ဘာကတည္းက စကားခံထားတာရွိပါတယ္။အစုိးရက ေရေဘး သင့္ေျပာင္းေရြ႕ေက်းရြာေတြကုိေဆာက္ေပးေနတဲ့ အိမ္ပံုစံေလးေတြအတုိင္းေဆာက္ေပးႏုိင္ဖုိ႔ ပံုေလးေတြကုိလည္း ဗုိက္ဘာကေနပို႔ေပးထားခဲ့ တာပါ။ ဒါေၾကာင့္ အထဲရြာသစ္အတြက္ ေကာင္းမြန္တဲ့ေနအိမ္ေလးေတြရေစခ်င္တဲ့ေစတနာနဲ႔ ဦးလူမင္းဆီကုိ ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကားလုိက္ပါတယ္။ ဦးလူမင္း က အထဲရြာေျပာင္းေရြ႕ေရး၊ေနအိမ္အားလံုးရရွိေရးအတြက္ အားလံုးကုိတာ၀န္ယူေၾကာင္း၊ေျပာင္းေရြ႕လုိက္ပါေတာ့လုိ႔ တာ၀န္ယူေျပာလုိက္ တဲ့အခ်ိန္ အထဲရြာကေလးအတြက္ ကၽြန္ေတာ္၀မ္းသာခဲ့ရပါတယ္။ေျမေနရာအတြက္ ဘယ္ေလာက္ကုန္က်မလဲလုိ႔ ဦးလူမင္းကေမးေတာ့ ရြာသစ္ေျမ ေနရာကုိေတာ့ အလွဴရွင္(၄)ဖြဲ႔ရဲ႕အလွဴေငြနဲ႔၀ယ္ၿပီးေၾကာင္း၊ေနအိမ္ေတြပဲလုိေတာ့ေၾကာင္း ျပန္ေျပာခဲ့ပါတယ္။အစုိးရက သတ္မွတ္ေပးတဲ့အိမ္ပံုစံ၊ ကုန္က်စရိတ္က အိမ္တစ္လံုးကုိ သိန္း(၂၀)ျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း အားလံုးေျပာျပလုိက္ပါတယ္။သူကလည္း လက္ခံပါတယ္။အဲဒီလုိနဲ႔ ဦးလူမင္းဆီက မဂၤလာသတင္းကုိ အထဲရြာသူရြာသားေတြကုိ ျပန္ၿပီးေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ရြာသူရြာသားေတြက အံ့ၾသ၀မ္းသာကုန္ၾကတယ္ …။သူတုိ႔ လံုး၀ေမွ်ာ္လင့္မထားတဲ့ အေျခအေန မဟုတ္လား …..။
ေနာက္ရက္ပုိင္းမွာပဲ ဦးလူမင္းဆီကဖုန္းလာပါတယ္။အထဲရြာေနအိမ္(၂၈)လံုးအတြက္ ကုန္က်မယ့္ေငြက်ပ္သိန္းေပါင္း(၅၆၀)ကုိ ေရႊFM(၆)ႏွစ္ျပည့္အခမ္း အနားမွာေပးလွဴခ်င္တဲ့အေၾကာင္း၊ကုိယ္စားလွယ္အေနနဲ႔တက္ယူေပးဖုိ႔ ေျပာပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္စဥ္းစားပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္ကုိယ္တုိင္သြားယူတာထက္ ပုိေကာင္းမယ့္အစီစဥ္တစ္ခုကုိ ကၽြန္ေတာ္ေရြးခ်ယ္လုိက္ပါတယ္။အဲဒါကေတာ့ ကေလးၿမိဳ႕ဇာတိလည္းျဖစ္ၿပီး ရုပ္ရွင္ႏွင့္ဗီဒီယုိသရုပ္ေဆာင္လည္းျဖစ္တဲ့ ညီငယ္တစ္ေယာက္ကုိ ကေလးလြင္ျပင္ကုိယ္စားတက္ယူေစဖုိ႔ပါ။သူ႔ကုိဖုန္းဆက္လုိက္ေတာ့ သူ႔ကုိလည္း အဲဒီအခမ္းအနားတက္ဖုိ႔ဖိတ္ထားတယ္ဆုိလုိ႔ အံ၀င္သြားတယ္။အခုလုိ သူ႔ၿမိဳ႕ကေလးအတြက္ ကုိယ္စားျပဳကာ အလွဴေငြလက္ခံေပးခြင့္ရလုိ႔ သူကလည္းအတုိင္းမသိေပ်ာ္ေနပါတယ္။သူကေတာ့ ရုပ္ရွင္ႏွင့္ဗီဒီယုိသရုပ္ေဆာင္ ဟိန္းသီဟ ပဲျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ….။
ျမန္မာႏိုင္ငံရုပ္ရွင္၊သဘင္၊ဂီတအႏုပညာရွင္မ်ား၏ ျမန္မာႏုိင္ငံေရေဘးသင့္ျပည္သူမ်ားအတြက္ရံပံုေငြမွ လွဴဒါန္းတဲ့ ေငြသိန္းေပါင္း(၅၆၀)က်ပ္ကုိ ကၽြန္ေတာ့္နာမယ္နဲ႔လႊဲေပးတာကုိ လက္ခံခဲ့ပါတယ္။ကၽြန္ေတာ္လက္ခံရရွိတဲ့ အလွဴေငြေတြကုိ ကေလးလြင္ျပင္ေရေဘးကူညီေထာက္ပ့ံေရးအဖြဲ႔ရဲ႕ ရံပံုေငြစာရင္းမွာသြင္းခဲ့ပါတယ္။ကေလးလြင္ျပင္ေရေဘးကူညီေထာက္ပံ့ေရးအဖြဲ႔ရံပံုေငြေတြကုိ ဦးေဌးေအာင္၊ဦးၿငိမ္းေအာင္၊ဦးေအာင္လြင္တုိ႔ နာမယ္နဲ႔ ျမန္မာ့ေရွ႕ေဆာင္ဘဏ္မွာ အပ္ႏွံထားတာပါ။
အထဲရြာသစ္မွာေနအိမ္ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းဖုိ႔အတြက္ ကေလးလြင္ျပင္က ဦးေမာင္ႀကီး၊ဦးေအာင္၀င့္သူ၊ဦးၾကည္ရေအာင္၊ဦးတင္ေဇာ္ညႊန္႔ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ပါ၀င္တဲ့(၅)ဦးေကာ္မတီဖြဲ႔ၿပီး အထဲရြာသစ္ေနအိမ္(၂၈)လံုးကုိေဆာက္ေပးခဲ့ၾကပါတယ္။
အိမ္(၂၈)လံုးကုိ ၂၀၁၆ခုႏွစ္၊ဇႏၷ၀ါရီလ၊ပထမပတ္ကေန ေဖေဖာ္၀ါရီလ ဒုတိယပတ္အတြင္း အၿပီးေဆာက္လုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့ရပါတယ္။ ရတဲ့အလွဴေငြကုိ အျပည့္အ၀အသံုးျပဳၿပီး အလွဴခံစဥ္ကသတ္မွတ္အိမ္ပံုစံေတြထက္ပုိျမင့္ၿပီး အိမ္္ေအာက္ထပ္မွာလူေနလုိ႔ရေအာင္ထိ ႏွစ္ထပ္ပံုစံျဖစ္ေအာင္ အိမ္ေလးေတြ ကုိ ေဆာက္လုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။အိမ္ေတြကုိေဆာက္ဖုိ႔ လက္သမားအဖြဲ႔ေရြးခ်ယ္ငွားတဲ့ေနရာမွာ အစုိးရကတာ၀န္ယူကာ ကန္ထရုိက္ေပးၿပီးေဆာက္ခုိင္းသလုိ မလုပ္ခဲ့ပါဘူး။ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ကန္ထ ရုိက္ေတြဟာ အနည္းနဲ႔မ်ားေတာ့ အျမတ္အစြန္းက်န္ေအာင္ ယူၾကမယ္။လက္ခေတြက အိမ္တစ္လံုးကုိ(၆)သိန္းေလာက္ေတာင္းတယ္။အင္သား သစ္ေစ်းေတာင္ ေစ်းကုိအဆမတန္သတ္မွတ္တယ္။အိမ္ကေလးေတြရဲ႕အရည္အေသြးပုိင္းမွာလည္းအားနည္းတယ္။ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က ဒီရြာေလးအတြက္ ရတဲ့အလွဴေငြကုိ အျပည့္အ၀အသံုးျပဳၿပီး ေသသပ္ခုိင္ခံ့ေကာင္းမြန္တဲ့ အိမ္ေလးေတြျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ဒါေၾကာင့္ ကန္ထရုိက္ေတြေတာင္းတဲ့ေငြေၾကး ေလာက္ေစ်းမေခၚဘဲ အိမ္ေတြကိုလည္း ေထာင့္ခ်ဳပ္ေတြမွာမူလီစြဲေပးတဲ့အထိ ပရဟိတစိတ္ေစတနာအေျခခံတဲ့လက္သမားအဖြဲ႔တစ္ဖြဲ႔ကုိ ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါတယ္။
တကယ္ဆုိ အစုိးရစာရင္းေပါက္ ေရေဘးသင့္ေျပာင္းေရြ႕ေက်းရြာအိမ္ေတြေဆာက္ဖုိ႔ဆုိၿပီး အစုိးရက ေရေဘးျပန္လည္ထူေထာင္ေရးေခါင္းစဥ္နဲ႔ သစ္ေတြ ခြဲၿပီးအလြယ္တကူေရာင္းေပးခဲ့တာပါ။ကေလးၿမိဳ႕နဲ႔အနီးတ၀ုိက္မွာ သစ္ခြဲစက္ေတြေထာင္ခြင့္၊သစ္ခြဲခြင့္ယာယီခြင့္ျပဳၿပီး သစ္ေတြထုတ္ေပးခဲ့တာပါ။ ကေလးၿမိဳ႕နယ္ ေရေဘးသင့္ေျပာင္းေရြ႕(၁၂)ရြာအတြက္အိမ္ေတြေဆာက္လုိ႔ၿပီးသြားတဲ့အခါ အဲဒီယာယီသစ္ခြဲစက္ေတြကုိ ပိတ္ပစ္လုိက္ပါတယ္။
အထဲရြာေလးအတြက္ ဘာအစီအစဥ္မွ မပါခဲ့ဘူး။အဲဒီလုိ သစ္စက္ေတြကုိပိတ္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္က်မွ အထဲရြာေလးကုိ အိမ္ေဆာက္ေပးရေတာ့ သစ္ရရွိဖုိ႔ အင္မတန္ခက္ခဲခဲ့ပါတယ္။သစ္ရရွိဖုိ႔ ခရုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကုိ စာတင္ရတဲ့အခါ ဘယ္ေန႔၊ဘယ္အခ်ိန္၊ဘယ္ကား၊ကားနံပတ္ဘယ္ေလာက္၊ ယာဥ္ေမာင္း ဘယ္သူ၊ဘယ္ကေနဘယ္ကုိ ၊ဘာသစ္ အမ်ဳိးအစား၊ ပမာဏဘယ္ေလာက္ သယ္ယူပါမည္ဆုိတဲ့ စာကုိရမွာ သစ္ကုိသယ္ယူခဲ့ရတယ္။အဲလုိတင္ရတဲ့စာ ကုိ ခရုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးက လက္မွတ္ထုိးခြင့္ျပဳၿပီး စာရမွ အဲဒီစာကုိ သစ္သယ္မယ့္ကားဆရာကုိေပးမွ သယ္ရပါတယ္။အစပုိင္းမွာေတာ့ သူတုိ႔ေျပာသလုိ လုိက္လုပ္ခဲ့ေပမယ့္ ျပႆနာက အဲဒီစာရဖုိ႔ ၊ ခရုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးလက္မွတ္ရဖုိ႔က ၾကန္႔ၾကာမႈေတြရွိလာတယ္။ခရုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးမုိ႔ အလုပ္မ်ားတုိင္း သာေစာင့္ေနရရင္ အိမ္ေတြကေဆာက္ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ဒါေၾကာင့္ အလုပ္ျမန္ဆန္ၿပီးေျမာက္ဖုိ႔ ေနာက္ပုိင္းမွာ ေမွ်ာစာမယူေတာ့ဘဲ ဖုန္းနဲ႔ အေၾကာင္းၾကားေဆာင္ရြက္ခဲ့လုိ႔သာ အထဲရြာသစ္အိမ္ေလးေတြ တစ္လအတြင္းရုပ္လံုးေပၚခဲ့ရတာပါ။အစုိးရေဟာင္းဟာ ေရေဘးသင့္အထဲရြာအတြက္ တာ၀န္ယူမႈလံုး၀မရွိခဲ့ပါဘူး။အဲဒီတုန္းက ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ဦးသာေအးဟာ ေမာ္လုိက္ကေလးေတာင္ရြာသစ္ကုိေရာက္ခဲ့လုိ႔ အထဲရြာယာယီတာ၀န္ခံက ရြာကေလးရဲ႕အေျခအေနကုိ တင္ျပခဲ့ေပမယ့္ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္ဘ၀ကသာခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားတယ္ ရြာအတြက္လုိအပ္တဲ့ ေရတြင္း၊အိမ္သာ၊တံတားေတြကုိ ပါးစပ္ကသာ ကူညီေပးခဲ့ၿပီး တစ္ခုမွေရာက္မလာခဲ့ပါဘူး။
အထဲရြာသစ္အတြက္လုိအပ္တာေတြကုိ ကူညီေပးၾကတဲ့ World Vision၊IOM၊WFP စတဲ့NGOေတြေတာ့ရွိခဲ့ပါတယ္။အထဲရြာသစ္ေလးအတြက္ အိမ္သာေတြကုိ World Vision ကလွဴဒါန္းေပးခဲ့ပါတယ္။ၿပီေတာ့ ေပ(၄၀၀)နက္တဲ့အ၀ီစိေရတြင္းတစ္တြင္းကုိ World Vision ကတူးေပးခဲ့ေပမယ့္ ေရမေအာင္ခဲ့ပါဘူး။အဲဒီလုိ အထဲရြာသစ္ကေလးမွာ ေသာက္သံုးေရအခက္အခဲေၾကာင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ပင္လံုေဆးရံုအဖြဲ႕က ေရတြင္းႏွင့္ ေရကန္ လွဴဒါန္းခဲ့ပါတယ္။ေရတြင္းကုိ ေပ(၂၀၀)အထိတူးခဲ့ၿပီး အစပုိင္းမွာေရေအာင္ေပမယ့္ ေနာက္ပုိင္းမွာ ေရဆုတ္သြားလုိ႔ အဲဒီေရတြင္းလည္း မေအာင္ျမင္ခဲ့ျပန္ပါဘူး။အခု မုိးရာသီမွာအနီး၀န္းက်င္က ေရရလုိ႔အဆင္ေျပေပမယ့္ ေဆာင္းႏွင့္ေႏြမွာ ေသာက္သံုးေရအခက္အခဲကုိ ထပ္ၿပီး ၾကံဳၾက ရဦးမွာပါ။
ၿပီးခဲ့တဲ့ ၂၀၁၆၊ဇူလုိင္လ(၁၈)ရက္ေန႔ကေတာ့ ေမာ္လုိက္ကေလးေတာင္ရြာသစ္မွာ စာသင္ေက်ာင္းေဆာင္ဖြင့္ပြဲလာတက္တဲ့ ကေလးၿမိဳ႕၊ျပည္သူ႔လႊတ္ ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေဒၚရွားမီးႏွင့္တုိင္းေဒသႀကီး၊အမွတ္(၁)လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ ေဒၚသန္႔ေ၀ေက်ာ္တုိ႔ကုိ လမ္းေၾကာင္းသင့္ေနတဲ့အတြက္ အထဲရြာေလး ကုိလုိက္ၾကည့္ေပးဖုိ႔ ေမတၱာရပ္ခံခဲ့ပါတယ္။အထဲရြာေလးကုိေရာက္ၾကေတာ့မွ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္ေတြ အံ့အားသင့္ရပါတယ္။ အစုိးရအကူအညီ မရဘဲ တည္ေထာင္ေပးထားရတဲ့ရြာေလးရဲ႕အေျခအေနေတြ၊ၾကိဳးစားအားထုတ္ခဲ့ရတာေတြကုိ သူတုိ႔မ်က္၀ါးထင္ထင္ျမင္ခဲ့ပါၿပီ။ သူတုိ႔တတ္ႏုိင္တဲ့ဘက္က ကူညီေပးပါမယ္လုိ႔ေျပာခဲ့ပါတယ္။အခုခ်ိန္ထိေတာ့ အစုိးရသစ္ဟာလည္း အထဲရြာကေလးကုိ ဘာမွတာ၀န္ယူမႈမရွိေသး ပါဘူး။လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္သစ္မ်ားလည္း ဦးသာေအးကတိလုိ မျဖစ္ပါေစနဲ႔လုိ႔ေတာ့ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။
အခုဆုိရင္ ရြာေျမေနရာလည္းရၿပီ၊အိမ္ေတြလည္းရၿပီဘာေတြလုိေနေသးလုိ႔လဲလုိ႔ ေမးစရာရွိပါမယ္။အေရးၾကီးလုိအပ္တာေတြရွိပါ ေသးတယ္။ ရြာသူရြာသားေတြရဲ႕နံပါတ္ တစ္ဆႏၵက အထဲရြာကေလးကုိ ျပည္ထဲေရးအမည္ေပါက္အသိအမွတ္ျပဳေပးဖုိ႔ကိစၥ၊အစုိးရကအသိအမွတ္ျပဳၿပီး တရား၀င္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးရွိေစဖုိ႔ကိစၥ၊ တုိးခ်ဲ႕ မိသားစုေတြရွိလာမွာ ျဖစ္လုိ႔ ရြာအေရွ႕ဘက္တစ္ဆက္တစ္စပ္တည္း ေျမလြတ္ေနရာေတြကုိ ရြာေျမအျဖစ္ တုိးခ်ဲ႕ ေပးႏုိင္ဖုိ႔ကိစၥႏွင့္ အျခားပညာေရး၊က်န္းမာေရး၊ဘာသာေရးကိစၥေတြရွိပါေသးတယ္။ ဒါေတြက လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္ေတြနဲ႔ အစုိးရက လုပ္ေပးမွ ရမွာပါ။ပရဟိတအဖြဲ႔ေတြဆုိတာ အစုိးရမႏုိင္ေသးတဲ့ ၀န္ကုိ ခဏ၀န္ထမ္းေပးထားတဲ့ သေဘာပါ။
အထဲရြာသစ္ျဖစ္တည္လာဖုိ႔ ကေလးလြင္ျပင္ေရးေဘးကူညီေထာက္ပံ့ေရးနာမယ္နဲ႔ စာေရးသူက ႀကိဳးစားတည္ေထာင္ေပးခဲ့တာကုိ ရြာသူရြာသားေတြက ေက်းဇူးတင္လြန္းလုိ႔ဆုိၿပီး ရြာသစ္ေလးကုိ “လြင္ျပင္ေလးေက်းရြာ”လုိ႔ အမည္သစ္ ကင္ပြန္းတပ္ၾကပါတယ္။ဒါေၾကာင့္ အစိမ္းေရာင္ေအာက္ခံမွာ ေရႊ၀ါေရာင္ေဖာင္းၾကြစာလံုးေလးနဲ႔ ေရးထားတဲ့“လြင္ျပင္ေလးေက်းရြာမွ ၾကိဳဆုိပါ၏” ဆုိတဲ့ ရြာအ၀င္မုခ္ဦးဆုိင္းပုဒ္ေလးကုိလည္း စုိက္ထူထားလုိက္ပါၿပီ။
ေရေဘးေၾကာင့္ေမ်ာပါလာတဲ့ သစ္တံုးတစ္တံုးေပၚမွာ တစ္ဖက္စြန္းကေျမြ၊အျခားတစ္ဖက္စြန္းမွာ ၾကြက္တစ္ေကာင္ရွိခဲ့ေပမယ့္ ဒုကၡသည္ခ်င္းမုိ႔ ေျမြကသူ႔အစာျဖစ္ေပမယ့္ၾကြက္ကုိ မစားပါဘူးဆုိတာမ်ဳိးၾကားဖူးပါရဲ႕။ဒုကၡသည္ခ်င္းဆုိတဲ့ အသိက တိရစၦာန္ေတြမွာေတာင္ရွိပါတယ္။အခုဟာက လူသားေတြပါ။လူသားအခ်င္းခ်င္းမွာေတာင္ ေရေဘးဒုကၡႀကံဳခဲ့ရသူေတြပါ။ဒါေၾကာင့္ သက္ဆုိင္ရာ လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္မ်ား၊အစုိးရ၀န္ႀကီးဌာနမ်ား အေနနဲ႔ ဆင္တစ္ေကာင္လံုးျမင္ေနမွေတာ့ ဆင္ေျခရာရွာမေနၾကေတာ့ဘဲ အထဲရြာေခၚလြင္ျပင္ကေလးရြာမွ ျပည္သူေတြရဲ႕ဘ၀ကုိ တာ၀န္ယူေစာင့္ ေရွာက္ႏုိင္ၾကေစဖုိ႔ ေမွ်ာ့္လင့္လ်က္ ….။

ဒီႏုိင္း
………………….

ဆက္လက္ဖတ္လိုလွ်င္ ....>>

Monday, July 6, 2015

ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕ ေရႏုတ္ေျမာင္းပံုျပင္

ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕ ေရႏုတ္ေျမာင္းပံုျပင္
=====================


``ကေလးၿမိဳ႕မွာ လမ္းေတြျပင္တယ္။ ခင္းတယ္။ ေရႏုတ္ေျမာင္းေတာ့ ေဖာ္တာမျမင္။ ဒီေတာ့ မုိးသည္းရင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္လမ္းကေန ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေခ်ာင္းျဖစ္ေရာ´´လုိ႕ မိတ္ေဆြတစ္ဦးက လူမႈကြန္ယက္မွာ ေရးဖူးပါတယ္။ ဒီလူႏွယ္ ... ျမင္တတ္လုိက္တာလုိ႕ ကၽြန္ေတာ္
ခ်ီးက်ဴးမိတယ္။ အမွန္တကယ္လည္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕ ေရႏုတ္ေျမာင္းစနစ္က အားရစရာလံုး၀မရွိတာ ျငင္းလုိ႕မရ။
အားသာခ်က္ေတြရွိတဲ့ၿမိဳ႕
ခ်င္းေတာင္ေျခကေန ျမစ္သာျမစ္အထိ တျဖည္းျဖည္းခ်င္းနိမ့္ဆင္းလာတဲ့ ေျမျပင္အေနအထားေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ျမိိဳ႕ကေလးက ေရဆင္းေကာင္းခ်င္စရာ ပထ၀ီအေနအထားမ်ဳိးပုိင္ဆုိင္ထားပါတယ္။ ျမိဳ႕လယ္မွာလည္း ထြက္သမွ်ေရေတြကို အကုန္သယ္ယူသြားမယ့္
ဥပုသ္ေခ်ာင္းကအသင့္ပါပဲ။ ရပ္ကြက္အသီးသီးကေနထြက္လာတဲ့ မုိးေရေတြကို ဥပုသ္ေခ်ာင္းဆီစီးဆင္းေအာင္ ျပဳျပင္မယ္ဆုိရင္ မခက္ခဲေလာက္တဲ့အေနအထားမ်ဳိးျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ျမိဳ႕ေတာင္ဘက္ပုိင္းမွာ နန္းဇလိန္ေခ်ာင္း၊ ၿမိဳ႕ေျမာက္ပုိင္းမွာ
သံတံတားေခ်ာင္းေတြရွိေနပါေသးတယ္။ ဒီလုိ ပထ၀ီအေနအထားအားသာခ်က္ေတြရွိေနပါလ်က္ ေရႏုတ္ေျမာင္းစနစ္မေကာင္းတာ၊ မုိးရြာရင္လမ္းေတြေပၚေရျပည့္ေနတာေတြဟာ ဘာေတြလုိအပ္ေနလုိ႕လဲဆုိတာ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ား စဥ္းစားသံုးသပ္ၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္။
လမ္းကေန ေခ်ာင္းျဖစ္တဲ့ေနရာေတြ
မုိးေလးနည္းနည္းသည္းလုိက္တာနဲ႕ တာဟန္းရပ္ကြက္မွာရွိတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေရေတြျပည့္လာတာပါပဲ။ အထူးသျဖင့္ ေတာင္ဖီလာလမ္းခ်ဳိးေနရာ၊ တာဟန္းေစ်းလမ္းခ်ဳိးေနရာေတြမွာ အုိင္ထြန္းသြားတတ္ပါတယ္။ ဒီေနရာေတြဟာ ေရဆင္းေကာင္းတဲ့ေနရာေတြ
ျဖစ္ၿပီး လမ္းေဘးေရႏုတ္ေျမာင္းလည္း ရွိေနပါတယ္။ ဒါဆုိဘာျဖစ္လုိ႕ ေရေတြ လမ္းေပၚတက္စီးရတာလဲဆုိရင္ ေျမာင္းေတြပိတ္ေနလုိ႕ပါပဲ။ စည္ပင္သာယာရဲ႕အမႈိက္သိမ္းစနစ္အားနည္းေနေသးတာ၊ လူေတြရဲ႕ တစ္ဦးခ်င္းအသိအားနည္းေနေသးတာေတြေၾကာင့္ ေျမာင္းေတြ
ဟာ အမႈိက္ေတာင္းအလုပ္၊ အမႈိက္ကန္အလုပ္ကို လုပ္ေနရတာေတြ႕ရပါတယ္။ ပိတ္ဆုိ႕ေနလုိ႕ တုတ္ေတြနဲ႕ထုိးေကာ္ရင္ ပလက္စတစ္အမႈိက္ေတြ၊ မံုလာဖက္ေတြ၊ မီးဖုိေခ်ာင္စြန္႕ပစ္အမိႈက္ေတြကို အဓိကေတြ႕ရမွာပါ။ တာဟန္းရပ္ကြက္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္လမ္းေဘး
ေရႏုတ္ေျမာင္းဟာ အမႈိက္ေတြျပည့္ေနတာ ဘယ္သူေတြမွာတာ၀န္ရွိသလဲ။ စည္ပင္နဲ႕အစုိးရ မႏုိင္မနင္းျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားေတြရဲ႕တစ္ဦးခ်င္းအသိနဲ႕ တာ၀န္ယူမႈကလည္း အေရးပါေနပါတယ္။
တာဟန္းရပ္ကြက္ကေနဆင္းလာရင္ ေနာက္ထပ္ေတြ႕ရမယ့္ ေရအုိင္ေနရာကေတာ့ ယခင္အစုိးရဓာတ္ဆီဆုိင္ေရွ႕၊ စိန္႕ေမရီဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းရဲ႕အေနာက္ဘက္လမ္းၾကားထိပ္၊ ပုဂၢလိကဘဏ္ေရွ႕က ဗုိလ္ခ်ဳပ္လမ္းေပၚပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာေတာ့ ေရႏုတ္ေျမာင္းရဲ႕
အရြယ္အစားကိုက ေရဆင္းအားကို မႏုိင္တာျဖစ္ပါတယ္။ ေျမျပင္အေနအထားအရ ေတာင္ဘက္ျဖစ္ေစ၊ ေျမာက္ဘက္ျဖစ္ေစ ေျမာင္းသြယ္ရင္ ေရဆင္းေကာင္းတဲ့အေနအထားျဖစ္ပါတယ္။ စိန္႕ေမရီဘုရားေက်ာင္းအေနာက္ဘက္လမ္းၾကားကေန ဥပုသ္ေခ်ာင္းဆီအထိ
ေရႏုတ္ေျမာင္းသြယ္လုိက္ရင္ေျပလည္ႏုိင္စရာရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုေတာ့ ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားမ်ား ျမင္ၾကတဲ့အတုိင္းပါပဲ။
ေနာက္ တစ္ေနရာကေတာ့ ရုိးမဘဏ္၊ ပန္းသဇင္စာေရးကိရိယာဆုိင္၊ ကေမၻာဇဘဏ္ စတဲ့ ေနရာေတြရဲ႕ ေရွ႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာဟာ ကုန္းဆင္းအေနအထားမ်ဳိးျဖစ္ၿပီး ေရဆင္းေကာင္းတဲ့ ေျမျပင္အေနအထားရွိပါလ်က္ မဆုိစေလာက္ မုိးသည္းရင္ကို
ေရေတြအိုင္လာတာကို ေတြ႕ရမွာပါ။ ဒီ၀န္းက်င္မွာ လမ္းေဘး၀ဲယာေရႏုတ္ေျမာင္းေတြ ရွိေနပါေသးရဲ႕လားဆုိတာ မေသခ်ာေတာ့ပါ။ ရွိရင္လည္း ေရဆင္းအားကို လံုး၀မနုိင္တဲ့အေနအထားပါပဲ။ ဘာေတြေၾကာင့္ ဒီလုိျဖစ္ေနရတာလဲ။
အဲဒီကေန ဆင္းလာရင္ လမ္းဆံုအထိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ေရျပည့္ေနပါၿပီ။ အဆုိးဆံုးကေတာ့ လမ္းဆံုပါပဲ။ အခ်က္အခ်ာက်ၿပီး ယာဥ္ေၾကာအထပ္ဆံုးေနရာဟာ မုိးကေလးသည္းလုိက္တာနဲ႕ လမ္းဆံုေရအုိင္ႀကီးကို ျဖစ္လုိ႕ပါပဲ။ ေဘးပတ္လည္
ေရႏုတ္ေျမာင္းေတြက ျပဳျပင္ထိန္းသိမ္းမႈ၊ အဆင့္ျမွင့္တင္မႈမရွိတဲ့အတြက္ လမ္းကုိ ေခ်ာင္းလုိစီးလာတဲ့ေရေတြအကုန္လံုးက လမ္းဆံုမွာ စုဆံုေတာ့တာပါပဲ။ ဘုရင့္ေနာင္လမ္းဘက္ကို သြယ္ထားတဲ့ ေျမာင္းဟာ သင့္တင့္တဲ့ ေရႏုတ္ႏုိင္စြမ္းရွိေနႏုိင္ပါေသးလ်က္ ျပဳျပင္မႈနည္း
တာ၊ ပလက္ေဖာင္းေတြမွာ ေရႏုတ္ေပါက္ေတြ မပါေတာ့တာ၊ တစ္ခ်ဳိ႕ပိတ္ကုန္တာေတြေၾကာင့္ မုိးရြာၿပီးလုိ႕ နာရီ၀က္၊ တစ္နာရီေလာက္ၾကာသည္အထိ ေရေတြ အုိင္ထြန္းေနရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ လမ္းဆံုရဲ႕ လက္ရွိ ေရႏုတ္ေျမာင္းေတြ အေနအထားဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ၿမိဳ႕သားမ်ား
ျမင္ေတြ႕ၾကတဲ့အတုိင္းပါပဲ။
ေနာက္ ဆက္ၿပီး ... အေရွ႕ကိုလာမယ္ဆုိရင္ ၿမိဳ႕မေစ်းအေရွ႕ထိပ္၊ ၾသဘာလမ္းထိပ္၊ အဲဒီကေန အေရွ႕ကိုဆက္ရင္ ရုပ္ရွင္ရံုလမ္း-ဘုရားသံုးဆူလမ္းနဲ႕ဗုိလ္ခ်ဳပ္လမ္းဆံုတဲ့ေနရာ စတဲ့ ေနရာေတြမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တမံ၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကန္ေတြကို ဆက္ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေတြက လူသိအမ်ားဆံုးေနရာေတြမုိ႕ ထုတ္ႏုတ္တင္ျပရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ အျခားလမ္းေတြမွာလည္း ေရႏုတ္ေျမာင္းေတြ ေသေနတာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ဘယ္အခ်ိန္ျပဳျပင္မလဲဆုိတာ မသိႏုိင္ဘဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ၿမိဳ႕ကေလးကေတာ့ သည္းခံလက္စနဲ႕
ဆက္သည္းခံေနၾကရဆဲျဖစ္ပါတယ္။
လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရး အကုန္ထိခုိက္
မုိးရြာတာနဲ႕ လမ္းေပၚေရာက္လာတဲ့ ေရေတြဟာ မုိးတိတ္တာနဲ႕အကုန္ေလွ်ာဆင္းၿပီး ေပ်ာက္သြားရမယ့္အစား လမ္းကိုအိမ္ျပဳၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္လမ္းကေန ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေခ်ာင္း၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္တမံ၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကန္ေတြျဖစ္ေနတာဟာ ဘယ္ရႈေထာင့္ကၾကည့္ၾကည့္ မေကာင္းပါ။
ေရႏုတ္ေျမာင္းေတြဟာ ျခင္နဲ႕အျခားေရာဂါပုိးမႊားမ်ားေပါက္ဖြားရာ ဘူမိနက္သန္ေနရာႀကီးမ်ားျဖစ္လုိ႕ေနပါတယ္။ ကားေတြက လမ္းေပၚအရွိန္နဲ႕ျဖတ္ေမာင္းၾကတဲ့အခါ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား၊ ႏုိင္ငံ့၀န္ထမ္းမ်ားနဲ႕တကြ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားစြာဟာ
ရႊံ႕ေရစဥ္လုိ႕ ထိခိုက္ၾကရပါတယ္။ လမ္းေဘးဆုိင္မ်ား၊ အိမ္မ်ားရဲ႕ သာယာမႈကို ထိခုိက္ေစပါတယ္။ ၿမိဳ႕ရဲ႕ပံုရိပ္ကိုပါ ထိခုိက္ေစပါတယ္။ ေရႏုတ္ေျမာင္းမေကာင္းျခင္းရဲ႕ ဆုိးက်ဳိးေတြက ဒါေတြပဲလားဆုိေတာ့ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ အဓိကကေတာ့ ေငြ သန္းခ်ီတန္တဲ့
လမ္းေတြ ပ်က္စီးၾကရတာပဲျဖစ္ပါတယ္။
ေရႏုတ္ေျမာင္းမေကာင္းရင္ လမ္းလည္းကတၱရာမခင္းသင့္
ေဒသဖြံ႕ၿဖိဳးေရး ရန္ပံုေငြ (ျပည္သူေတြရဲ႕ေငြ)ေတြ သိန္းေထာင္ခ်ီသံုးၿပီး လမ္းေတြကို ကတၱရာေတြခင္းခင္းေနတာ အႀကိမ္ႀကိမ္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ လမ္းေရရွည္ခံဖုိ႕ အသက္ပမာအေရးႀကီးတဲ့ ေရႏုတ္ေျမာင္းစနစ္ကိုေတာ့ ထည့္သြင္းျပဳျပင္တာ အလြန္နည္းလွပါတယ္။
လူျပိန္းေတြးနဲ႕ေတြးၾကည့္ရင္ေတာင္ လမ္းပ်က္ျခင္းရဲ႕အဓိကတရားခံက ေရေတြ လမ္းေပၚတက္ေနၿပီး ကတၱရာေပါက္ထြက္တာေၾကာင့္၊ အဲသလုိ ေပါက္ရာကေန လမ္းရဲ႕အမာသားျဖစ္ေနရမယ့္ ေအာက္ခံေျမသားထဲ ေရေတြစိမ့္၀င္ေနတာေၾကာင့္ လမ္းေျမသားလႊာေတြ
အိက်နိမ့္၀င္ၿပီး လမ္းေတြပ်က္ၾကတာပဲဆုိတာသိသာလြယ္ပါတယ္။ ဆုိင္ရာဌာနေတြမွာ အင္ဂ်င္နီယာ လူေတာ္ေတြ တစ္ပံုႀကီးပါ။ သူတုိ႕လုိ ပညာရွင္မ်က္စိက ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ထက္ ပုိျမင္တတ္ပါတယ္။ ပုိေမွ်ာ္ျမင္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒါဆုိ ဘာလုိအပ္ေနတာလဲ။
အဓိကက ေစတနာ
တာ၀န္ရွိသူမ်ားမွာ နည္းပညာအခက္အခဲ၊ ရန္ပံုေငြအခက္အခဲေတြ ရွိေကာင္းရွိပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ အဓိက အားနည္းခ်က္မဟုတ္ပါဘူး။ ဆႏၵရွိရင္ ႀကံလုိ႕ရႏုိင္ပါတယ္။ အဓိကလုိအပ္ေနတာက ကိုယ့္ျမိဳ႕ရဲ႕ေရရွည္အက်ဳိးကို တကယ္လုိလားတဲ့၊
တကယ္လည္း ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ မၾကည့္လြန္းတဲ့ ၿမိဳ႕အေပၚ ေစတနာရွိတဲ့ `` တာ၀န္ရွိသူ´´ ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ၿမိဳ႕ကေလးဟာ ဘယ္လိုလူေတြနဲ႕ခရီးဆက္ေနၾကသလဲ။
ေနာက္တစ္ခုက ကိုယ့္ၿမိဳ႕ကို သာယာေစခ်င္တဲ့ ၊ ႏုိင္ငံႀကီးသားပီသတဲ့ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားေတြရဲ႕ တုိက္တြန္းလႈံေဆာ္မႈ ေစတနာအားလည္း လုိအပ္ေနတာ အမွန္ပါပဲ။ တစ္ဦးခ်င္းစီရဲ႕တာ၀န္ယူမႈကေန စုဖြဲ႕ၿပီးလူမႈအဖြဲ႕အစည္းလုိက္အထိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ ႏုိင္ငံႀကီးသား
ပီသၾကရပါမယ္။ ကိုယ့္အိမ္ေလးတစ္အိမ္ေလာက္ အဆင္ေျပသာယာေစမႈပဲၾကည့္ၿပီး ေရႏုတ္ေျမာင္းစနစ္ေတြကို ဖ်က္ဆီးပစ္တာ၊ ကိုယ့္အိမ္ကထြက္တဲ့အမိႈက္ကို တာ၀န္မဲ့ စြန္႕ပစ္တာ ဒါမ်ဳိးေတြ ေရွာင္ရွားသင့္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ကိုလည္း
ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖေတြက လုိအပ္သလုိ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထုိက္သလုိ ေစာင့္ၾကည့္ေ၀ဖန္ တြန္းအားေပးေနသင့္ပါတယ္။
မီဒီယာေတြလုိအပ္
ၿမိဳ႕ရဲ႕လုိအပ္ခ်က္၊ ၿမိဳ႕ရဲ႕အနာ၊ ၿမိဳ႕ရဲ႕အထာေတြကို သိဖုိ႕ ၊ ေဖာ္ထုတ္ေပးဖုိ႕ ၿမိဳ႕မ်က္ႏွာစာလုိ႕တင္စားရမယ့္ ၿမိဳ႕ခံမီဒီယာမ်ားလိုအပ္ပါတယ္။ မီဒီယာမွာ ပံုႏွိပ္မီဒီယာက ပုိလုိ႕တာသြားၿပီး ထိေရာက္ေစပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ရဲ႕အသံေတြကို လႊင့္ထုတ္ေပးႏုိင္မွ
အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအဖြဲ႕ကိုလည္း ထိန္းညွိေပးႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းတာက ဖြံ႕ၿဖိဳးမႈျမန္တဲ့ ၿမိဳ႕ကေလးျဖစ္ေပမယ့္ ၿမိဳ႕ခံမီဒီယာဖြံ႕ၿဖိဳးမႈက အားရစရာမရွိေသးပါ။ ဒီလုိအပ္ခ်က္ကို ျဖည့္ေပးဖုိ႕ႀကိဳးစားလာၾကတဲ့ မီဒီယာမ်ားကို ႀကိဳဆုိပါတယ္။ ခုေတာ့
လူမႈကြန္ယက္တစ္ခုျဖစ္တဲ့ facebook ေပၚမွာ ၿမိဳ႕သားတစ္ဦးတင္ထားတဲ့ လမ္းပံုျပင္ေလးကို ျပန္လည္မွ်ေ၀ရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္ခ်င္ပါတယ္။
``ေျမာင္းပံုျပင္´´
တံတားေအာက္က ေျမာင္းပိတ္ေနလုိ႕ တံတားကိုေဖာက္ၿပီး ေျမာင္းရွင္းလုိက္တယ္။ အဲ ..... အခု ေျမာင္းလည္း အဆင္မေျပေသး၊ တံတားလည္း ပ်က္သြားရွာၿပီ။ အဟဲ ..... ။ တံတားက အလယ္ကေပါက္ၿပီး ပ်က္သြားတာမုိ႕ ကုန္ကားႀကီးေတြ မ၀င္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။
ဒီေတာ့ကား ....... ရပ္ကြက္ကေလးက ႀကိတ္ၿပီး ၀မ္းသာေနၾကျပန္သတဲ့ ... ။
( မွတ္ခ်က္။ ။ ပံုျပင္ကို အျပည့္အစံုနားလည္လုိသူမ်ားအေနနဲ႕ ဗုိလ္ခ်ဳပ္လမ္းနဲ႕ ရုပ္ရွင္ရံုလမ္းေထာင့္ကိုသာ ေျပးၾကည့္ၾကေပေတာ့လုိ႕ ...... )


 ေအာင္ဆန္းလင္း(ျမန္မာစာ)

ကေလးၿမိဳ႕အေျခစိုက္ ေမာရိယဂ်ာနယ္ မွ ..............

ဆက္လက္ဖတ္လိုလွ်င္ ....>>

Wednesday, July 1, 2015

အိုးေျမထူးဆိုတဲ့ ေတာတိုက္ကအျပန္

အိုးေျမထူးဆိုတဲ့ ေတာတိုက္ကအျပန္


အုိးေျမထူးဆုိတဲ့ နာမည္ေလးကုိ ပထမဆုံး ရွင္းျပရမွာေပါ့ေလ ။
 
အုိးေျမအတြက္ လာတူးၾကရင္းနဲ႔ အဲဒီနားမွာ “ထူး”ႀကီးတစ္ခုျဖစ္လာလုိ႔ အုိးေျမထူးလုိ႔ ေခၚၾကတယ္လုိ႔ ေဒသခံေတြက ေျပာျပၾကပါတယ္။
 
အဲဒီေနရာေလးက ေတာတုိက္ေလးပါ။ “ေတာတုိက္”ဆုိတဲ့ စကားကုိျပန္ရွင္းျပဖုိ႔ လုိတာေပါ့ေလ။ အုိးေျမထူးေတာတုိက္လုိ႔ ေခၚလုိက္တာက ရြာမဟုတ္လုိ႔ပါ။ အဲဒီေနရာက ထန္ေတာင္ေျခမွာရွိတဲ့ ေနရာေလးပါ ။ နတ္ေခ်ာင္းေက်းရြာ၊ နတ္ေျမာင္းေက်းရြာေတြကေန လယ္လုပ္၊ အခင္းလုပ္ၾကဖုိ႔ ေတာထဲမွာေနၾကရင္း ဟုိနားတစ္အိမ္ ဒီနားတစ္အိမ္နဲ႔ ျဖစ္လာတာပါ ။
 
တခ်ဳိ႕က အဲဒီေနရာမွာ အေျခက်ၿပီးေတာ့ ရြာမွာေတာင္ ျပန္မေနေတာ့ပါဘူး။ ဟုိနားမွာ ႏွစ္အိမ္၊ သုံးအိမ္ လယ္ထဲမွာ အိမ္ေဆာက္ေနၾကတာ အိမ္ေျခ ၃၀၊ ၄၀ ေလာက္ရွိပါ့မယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ အဲဒီေနရာေလးကုိ ရြာအျဖစ္ ပီပီျပင္ျပင္ မျဖစ္ေသးေတာ့ “ေတာတုိက္”လုိ႔ပဲ ေခၚၾကတာ။ အဲဒီေနရာကုိ ကြၽန္ေတာ္ေရာက္ခဲ့တာ သံုးေခါက္ရွိပါၿပီ။ အဲဒီေနရာေလးမွာ ကြၽန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ရဲ႕ ႀကီးျပင္းရာအရပ္ျဖစ္သလုိ သူ႕ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းေတြလည္း ရွိေနေတာ့ အလည္လုိက္သြားျဖစ္တာရယ္၊ တြဲလက္မ်ား ပရဟိတအဖြဲ႕နဲ႔ အဲဒီေတာတုိက္ေလးမွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းေလးကုိ စာေရးကိရိယာ လွဴၾကရင္းနဲ႔ ေရာက္ျဖစ္တာေပါ့ ။
 
ကြၽန္ေတာ္ ပထမဆုံးအႀကိမ္ေရာက္တုန္းက အဲဒီေတာတုိက္ေလးဟာ ကုိယ္ထူကုိယ္ထ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းျဖစ္ေပမယ့္  အခုေတာ့ အမက ေက်ာင္းခြဲအျဖစ္နဲ႔ေတာ့ ရွိလာၾကပါၿပီ။ အခု တစ္ေခါက္လည္း အဲဒီေနရာကုိ တြဲလက္မ်ား ပရဟိတအဖြဲ႕နဲ႕ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြအတြက္ စာေရးကိရိယာေတြ လွဴဒါန္းဖုိ႔အတြက္ ေရာက္ျဖစ္ခဲ့ျပန္ပါၿပီ ။
 
 
အုိးေျမထူးကုိသြားဖုိ႔ ကေလးၿမိဳ႕ေပၚက လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ခ်ိန္းၿပီး မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ကားနဲ႔ နတ္ေခ်ာင္းကုိ သြားရပါတယ္။ ကေလးၿမိဳ႕နဲ႔ နတ္ေခ်ာင္းက ၁၄ မုိင္ေလာက္ေ၀းတယ္။  ကေလး ဂန္႔ေဂါ လမ္းေဘးျဖစ္တာေၾကာင့္ လမ္းမွာ ကုန္တင္ကာႀကီးေတြကုိ မၾကာခဏ တိမ္းေရွာင္ရပါတယ္။ လမ္းေတြကက်ဥ္းၿပီး ကားႏွစ္စီးေရွာင္ဖုိ႔အတြက္ ကားတစ္စီးက လမ္းပခုံးေပၚအထိ ဆင္းေပးရပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ လမ္းပခုံးေနရာအခ်ဳိ႕က ေတာ္ေတာ္ဆုိးရြားပါတယ္။ ကေလးၿမိဳ႕ဘက္မွာေတာ့ လမ္းသားေတြခ်ဲ႕ၿပီး လမ္းပခုံးေတြပါ ခ်ဲ႕ေနေပမယ့္ လုိအပ္တဲ့ေနရာေတြေတာ့ ရွိေနဆဲပါ။ နတ္ေခ်ာင္းေက်းရြာကုိေရာက္ေတာ့ ျမစ္သာဆိပ္ကမ္းကုိ ဆက္သြားရပါတယ္ ။
 
ကြၽန္ေတာ္တုိ႔မွာပါလာတာက ဂ်စ္ကားတစ္စီးနဲ႔ ေအဒီဗင္ကားတစ္စီးဆုိေတာ့ ကားတစ္စီးကုိ နတ္ေခ်ာင္းေက်းရြာထဲက မိတ္ေဆြေတြအိမ္ထားၿပီး ကြၽန္ေတာ္တုိ႔က ပစၥည္းေတြကုိ ဂ်စ္ကားေပၚတင္ၿပီး  နတ္ေခ်ာင္းရြာကေန ျမစ္သာဆိပ္ကမ္းေရာက္သည္အထိ သြားရပါတယ္။ လူ ၁၀ ေယာက္ေက်ာ္ဆုိေတာ့ ဂ်စ္ကားႏွစ္ေခါက္ျပန္ရတာေပါ့ ။
 
ျမစ္သာဆိပ္ကမ္း ကတုိ႔ေရာက္ေတာ့ ေနပူ၊ မုိးရြာ အဟန္႔အတားေလးရ႐ုံေလာက္ တဲေလးအတြင္းမွာ စက္ေလွကုိ ေစာင့္ရပါတယ္။  ဒီေနရာေတြက ေႏြရာသီဆုိရင္ေတာ့ ယာယီတံတား လုပ္ကူးၾကၿပီး အခုလုိ မုိးရာသီေရာက္တာနဲ႔ စက္ေလွနဲ႔ ကူးရပါတယ္။ ေဒသခံေတြ၊ ျမစ္သာျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းကုိ လယ္လုပ္ယာလုပ္ သြားၾကတဲ့သူေတြ၊ ထန္ေတာင္က ေရနံေမွာ္ေတြမွာ ေရနံစိမ္းအေရာင္းအ၀ယ္လုပ္တဲ့သူေတြ ကူးလူးသြားလာေနတဲ့ စက္ေလွဆိပ္ေပါ့။ တဲျဖစ္႐ုံေလးေဆာက္ထားတဲ့ ကတုိ႔ဆိပ္ေလးက ေလတျဖဴးျဖဴးနဲ႔ ေနလုိ႔ေကာင္းလွပါတယ္။ 
 
စက္ေလွလည္း ေရာက္လာ၊ လူေတြလည္း စုံၿပီဆုိေတာ့ ျမစ္သာျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းကုိ ကူးဖုိ႔ျပင္ဆင္ရပါတယ္။ ျမစ္သာျမစ္ ေရက တုိးလာၿပီး ျမစ္ေၾကာင္းက ႏွစ္ျမႊာေပါက္ေနတယ္ဆုိေတာ့ ျမစ္အလယ္ကေသာင္ခုံကုိ ပတ္ၿပီး စက္ေလွစီးၾကပါတယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ ျမစ္သာျမစ္ကုိ ေမာရိယျမစ္လုိ႔ အမည္တြင္ပါတယ္။ ေဒါင္းေတြေနတဲ့ေခ်ာင္းေပါ့ေလ။
 
တစ္ဖက္ကမ္းမွာေတာ့ ထြန္စက္တစ္စီး ရွိပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ပစၥည္းေတြ သယ္ဖုိ႔ေပါ့။ လူေတြအားလုံးကေတာ့ ေျခက်င္ေလွ်ာက္ၾက႐ုံေပါ့။ အုိးေျမထူး ေတာတုိက္နဲ႔ နတ္ေခ်ာင္းေက်းရြာက ကုိယ့္အတြက္ေတာ့ တဖြဲ႕တႏြဲ႕ ေရးသားေနရတာပါ။ ေဒသခံေတြအတြက္ေတာ့ ဒီလမ္းဒီခရီးက ထမင္းစားေရေသာက္ေလာက္ေတာင္ မထူးဆန္းဘူး။ ေတာသူေတာင္သားေတြအတြက္ေတာ့ ႏွစ္တုိင္၊ သံုးတုိင္ခရီးေလာက္ေတာ့ ေန႔စဥ္သြားေနလာေနက်ကုိး။  ( တစ္တုိင္= ႏွစ္မုိင္)
 
 
ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းမွာ ပစၥည္းေတြ ထြန္စက္ေပၚတင္ၿပီးလမ္းေလွ်ာက္ရပါတယ္။ မုိးရာသီဆုိေတာ့ မုိးရြာမွာကုိပဲ ေတြးပူတာပါ။
 
မုိးရြာေတာ့ ရႊံ႕ေတာ၊ ဗြက္ေတာလမ္းကုိ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လမ္းမေလွ်ာက္တတ္ဖူးေလ။ ေနပူလာေတာ့  ရႊံ႕ေတြ၊ ဗြက္ေတြ ခပ္ဖန္႔ဖန္႔ ရွိတဲ့ ေျမသားလမ္းေဘး၀ဲယာမွာ အပင္ႀကီးေတြ မရွိပါဘူး။ ျမစ္ေခ်ာင္ ကမ္းပါးေဘးဆုိေတာ့ ရွိသမွ်အပင္ႀကီးေတြကလည္း ျမစ္ကပဲ စားသလား၊ စားတဲ့သူကပဲစားသလားေတာ့ကြၽန္ေတာ္လည္း ေသေသခ်ာခ်ာမသိ။ တကယ္ေတာ့ ထန္ေတာင္ဘက္မွာကုိ ေတာေတြသိပ္မက်န္ေတာ့။ လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္က သြားခဲ့ဖူးတဲ့ ထန္ေတာင္ဟာ လက္ရွိကာလ  ေရနံေမွာ္ေတြေပၚလာၿပီးေနာက္ပုိင္းမွာ ေတာေတြ မက်န္ေတာ့တာပါ။ အိမ္သုံးနဲ႔ ေဒသသုံးအတြက္ေလာက္ သစ္ထုတ္တဲ့ေဒသခံေတြကုိ လက္ညိႇဳးထုိးဖုိ႔ေတာ့ မသင့္ေလ်ာ္ပါ။ 
 
တန္သိန္းနဲ႔ခ်ီၿပီး သစ္ထုတ္ခဲ့တဲ့ ကုမၸဏီေတြေၾကာင့္ အထက္ခ်င္းတြင္းနဲ႔ ကေလး၊ ကေဘာ္ေဒသမွာ သစ္ေတြ အမ်ားဆုံးကုန္ခဲ့တာပါ။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ေနပူလာေလေလ ကြၽန္ေတာ့္အေတြးေတြက ဒီဘက္ကုိပဲ တ၀ဲလည္လည္ စဥ္းစားမိေလပါ။ မုိးမရြာေတာ့ ေရွာင္ကြင္းသြားလာလုိ႔ ရေပမယ့္ လမ္းတစ္၀က္မွာေတာ့ မုိးရြာလာပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ လမ္းက ေတာ္ေတာ္ ေခ်ာ္ထြက္ေနပါၿပီ ။ လမ္းေလွ်ာက္နည္းၿပီး ဒီလုိလမ္းေတြနဲ႔ အထိအေတြ႕ နည္းလွတဲ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အတြက္ေတာ့ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ ညီညီညာညာလွမ္းဖုိ႔ကုိ အေတာ္အားထုတ္ယူရပါတယ္ ။
 
စိမ္းညိဳ႕ညိဳ႕စိုက္ခင္းေတြကုိ ျဖတ္သန္းရင္း ေက်ာင္းသုိ႔ဆုိတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ေလးေတြ႕ လုိက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ လွမ္းျမင္လုိက္ရတဲ့ ေက်ာင္းေလးက လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြက ေရာက္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းပုံစံမဟုတ္ေတာ့ ျပင္ေဆာက္ထားတယ္လုိ႔ ေျပာပါတယ္။ သြပ္မုိးေတြကုိ မုိးထားတဲ့ ေက်ာင္းကုိျမင္ရေပမယ့္ ရႊံ႕ေတြ၊ ဗြက္ေတြနဲ႔အျပင္ မုိးကလည္း ရြာခ် လုိက္ေတာ့မလဲေအာင္ အေတာ္ဂ႐ုစုိက္ၿပီး သြားရပါတယ္။ ေက်ာင္းေရွ႕က ဘုံပုိင္ေရတြင္းေလးမွာ ေျခေထာက္ေတြ ေဆးလုိက္ၿပီး ေက်ာင္းေပၚတက္လုိက္ေတာ့ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူေတြက မဂၤလာပါဆုိၿပီး ၿပိဳင္တူႏႈတ္ဆက္လုိက္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ေက်ာင္းေပၚကုိ ေရာက္လုိက္တယ္ဆုိရင္ပဲ အၿငိဳးတႀကီးနဲ႔ရြာခ်လုိက္တဲ့ မုိးေတြက သဲသဲမဲမဲေပါ့ ။
 
ဒီေဒသက လူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ျမန္မာႏုိင္ငံအလယ္ပုိင္းက လာတဲ့သူေတြရွိသလုိ ကေလးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းက ေရႊ႕ေျပာင္းေနထုိင္ၾကတဲ့သူေတြလည္း ရွိတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ အရင္က ကေလးေတြ ေက်ာင္းတက္မယ္ဆုိရင္ နတ္ေခ်ာင္းေက်းရြာကုိ သြားထားရတယ္လုိ႔ သိရတယ္။ နတ္ေခ်ာင္းရြာမွာ ေဆြမ်ဳိးရွိတဲ့သူအတြက္ အဆင္ေျပေပမယ့္ မရွိတဲ့သူေတြအတြက္ ကေလးေတြက ေက်ာင္းမေနရေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒီလုိနဲ႔ ဒီေနရာေလးမွာ ေက်ာင္းခြဲေလးတစ္ခု ကုိယ္ထူကုိယ္ထအေနနဲ႔ စတင္ခဲ့ပါတယ္။ အခုေတာ့ အ.မ က ေက်ာင္းခြဲေလးအျဖစ္ အစုိးရက သတ္မွတ္ေပးပါတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ေက်ာင္းဆရာေတြကုိေတာ့ အျပင္ကပဲ ငွားေနရေသးတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္ ။
 
မိဘေတြကလည္း ဒီေတာထဲမွာ အလုပ္လုပ္ၾက ဒီေတာထဲမွာ အိမ္ေထာင္က်ၾက။ ကေလးေတြရလာၾကေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႕ကေလးေတြကုိ သူတုိ႔လုိ ေက်ာင္းမေနၾကရတဲ့သူေတြ  မျဖစ္ေစခ်င္လြန္းလုိ႔ ေက်ာင္းေလးျဖစ္ေအာင္ တည္ေထာင္ခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။ 
ဟိုတစ္ခ်ိန္ကေတာ့ လူႀကီးေတြက လယ္ယာအလုပ္နဲ႔ အလုပ္လုပ္ၾကေတာ့ ကေလးငယ္ေတြကုိ အိမ္မွာ ဒီအတုိင္းပစ္ထားခဲ့ေတာ့ ငါးရွာ၊ ဖားရွာ သစ္ပင္တက္၊ ဘတ္တစ္စင္း နဲ႔ ႀကီးျပင္းလာရတဲ့ ကေလးေတြ အခုေတာ့ သူတုိ႔ စာသင္ႏုိင္ေလၿပီ။
 
 
တကယ္ေတာ့ ေက်ာင္းလုိ႔သာ ဆုိရတာပါ။ လယ္ကြင္းျပင္ထဲက အေဆာက္အအံု တစ္ခုပါ။ အရင္က ယုိင္နဲ႔နဲ႔ အေဆာက္အအံုေလးကေန အခုေတာ့ ခုိင္ခုိင္ခံ့ခံ့အ ေဆာက္အအံုျဖစ္ေပမယ့္ အကာအရံေတြကေတာ့ က်ိဳးတုိးက်ဲတဲပါ။ ေက်ာင္းဆုိင္းဘုတ္ေတာင္ မရွိေသးလုိ႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဆီကုိ ဗီႏုိင္းထုတ္ေပးဖုိ႔မွာလုိက္လုိ႕ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ကပဲ စုိက္ထုတ္လွဴလုိက္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံေတာ္အလံမရွိဘူးဆုိလုိ႔လည္း ၿမိဳ႕ေပၚက၀ယ္ၿပီး လွဴခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒီလုိ မျပည့္မစုံနဲ႔ ေက်ာင္းေလးေတြက ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ကေလးေဒသဘက္မွာကုိ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရွိေနၿပီး ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလုံးဆုိရင္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး မ်ားမယ္ထင္ပါတယ္။ ေနျခည္မွာ ေရႊရည္မေလာင္းႏုိင္ေသးတဲ့ ေက်ာင္းေလးေတြကုိ ေလ့လာစုံစမ္းၿပီး ကုိယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္ ပရဟိတအဖြဲ႕ေတြကေနၿပီး လွဴဒါန္းေပးေနၾကတာကုိလည္း သတင္းေတြမွာ ဖတ္ေနရပါတယ္။ ကေလးေတြရဲ႕ ပညာေရးေကာင္းေအာင္ လုပ္မေပးႏုိင္ခဲ့ေတာ့လည္း ႀကီးလာေတာ့ လူႀကီးေကာင္းေတြ ရွားလာတာ ဘာဆန္းတာမွတ္လုိ႔။ ကုိယ္စာသင္မယ့္ စာအုပ္၊ ေဘာပင္၊ ခဲတံ၊ ခဲဖ်က္၊ ကြန္ပါဘူးေတာင္ အေတာ္က်ဲၿပီးထားရတဲ့ မိဘေတြအဖို႔ ကေလးေတြအတြက္ ျပင္ပစာေပဆုိတာ သူတုိ႔မၾကားဖူးတဲ့ ေ၀ါဟာရတစ္လုံးျဖစ္မွာပါ ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔အဖြဲ႕အေနနဲ႔ ကေလးေတြအတြက္ ယဥ္ေက်းလိမၼာစာေစာင္နဲ႔ ေရႊေသြး စာေစာင္ေလးေတြပါ ထည့္သြင္းလွဴဒါန္းခဲ့ပါတယ္။ အုိးေျမထူး မူလတန္းေက်ာင္းခြဲမွာေတာ့ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူဦးေရ ၄၈ ေယာက္ရွိတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။
 
ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ပါသည္ဆုိေသာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံမွာ လုိအပ္ခ်က္ေတြ မ်ားစြာရွိပါေသးတယ္။ အဓိကအေျခခံပညာကုိ ေကာင္းစြာသင္ၾကားမႈမျပဳရဘဲ အသက္ေတြႀကီးလာတဲ့ လူေတြကလည္း ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ႏုိင္ငံမွာ ဒုနဲ႔ေဒးပါ။ လူေတြရဲ႕ အေတြးအေခၚေတြ ျမင့္မားဖုိ႔ဆုိတာက ေက်ာင္းေတြရွိဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဒါမွသာ ကုိယ္တုိင္ပညာတတ္ၿပီး စာဖတ္မွသာလွ်င္ စဥ္းစားဉာဏ္နဲ႔ ယွဥ္တြဲဆင္ျခင္ အသင္ရွင္ေနထုိင္ႏုိင္မွာျဖစ္ပါတယ္ ။
 
ပညာေရးအရည္အေသြးဆုိၿပီး ပညာေရး အရည္အေသြးျမင့္ဖုိ႔ ေနေနသာသာ ခပ္နိမ့္နိမ့္ပညာေရးကုိေတာင္ သင္ၾကားႏုိင္ဖုိ႔ မလြယ္ကူတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနပါေသးတယ္။  ဒီလုိဆုိေတာ့လည္း လူေတြမွာ ကုိယ့္ရပုိင္ခြင့္ဆုိတာ နားမလည္။ 
အစုိးရဆုိတာ တင္ေျမႇာက္လုိ႔ရတယ္ဆုိတာထက္ ဒူးေထာက္ရမယ္ဆုိတဲ့အေတြးေတြ၊ အသိေတြပဲ  စြဲျမဲေနေတာ့တာေပါ့။ အုိးေျမထူးက အျပန္မွာေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ေျခလွမ္းေတြက လယ္ကြင္းေတြကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ရင္း လယ္ယာစုိက္ပ်ိဳးေရးကုိ အဓိကထားပါတယ္ဆုိတဲ့ လယ္သမားေတြ အသိဉာဏ္တုိးပြားေရး၊ ပညာဉာဏ္ျမင့္မားေရးဆုိတာ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ မဲတစ္ျပားနဲ႔ ဘယ္လုိေျပာင္းလဲရမလဲဆုိတာ ေတြးေတာမိေနပါေတာ့တယ္။
Writer: 
ကိုဆူး (ခ်င္းေတာင္ေျခ)

ဆက္လက္ဖတ္လိုလွ်င္ ....>>

Wednesday, January 7, 2015

ေလသာေတာင္ေရနံေမွာ္ စာသင္ေက်ာင္းသုိ႕ အလႈတစ္ေခါက္ ။ ကုိဆူး ( ခ်င္းေတာင္ေျခ )


ေလသာေတာင္ေရနံေမွာ္စာသင္ေက်ာင္းသုိ႔ အလႈတစ္ေခါက္
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

က်ေနာ္တုိ႔ ၿမိဳ႕ေလး မွာ ပရဟိတ အဖြဲ႕ေတြ အမ်ားအျပားရွိပါတယ္ ။ ကုိယ္နဲ႕ စိတ္တူကုိယ္တူ ေတြ စုၿပီး ကုိယ္အားသန္တဲ့ ပရဟိတအလုပ္ေတြကုိ လုပ္ကုိင္ၾကေလ့ရွိပါတယ္ ။ က်ေနာ္တုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ စုၿပီး လမ္းပမ္းဆက္သြယ္ေရးခက္ခဲၿပီး လူသူေလးပါး အေရာက္အေပါက္ နည္းပါးတဲ့ ေနရာ က စာသင္ေက်ာင္းေလးေတြ ဆီကုိ စာေရးကိရိယာေတြ လႈဒါန္းၾကပါတယ္ ။ အနယ္နယ္ အရပ္ရပ္က သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ အလႈရွင္ေတြ ရဲ႕ လႈဒါန္းမႈေတြ နဲ႔ “ မ ” တည္ၿပီး “ တြဲလက္မ်ားပရဟိတ ” အဖြဲ႕ဆုိ တဲ့ အမည္နဲ႕ က်ေနာ္တုိ႔ က ကုိယ့္စရိတ္ ကုိယ္စားစနစ္ နဲ႕ သြားေရာက္ လႈဒါန္းေပးပါတယ္ ။


 က်ေနာ္တုိ႔ သြားရတဲ့ေနရာေတြက ၿမိဳ႕နယ္ရဲ႕ အစြန္အဖ်ားေတြ တခ်ိဳ႕ေဒသေတြက နာမယ္ေတာင္မၾကားဖူးတဲ့ေဒသ အရပ္ေတြေပါ့ ။ ေက်ာင္းေတာ္ေတာ္မ်ာမ်ားက စာသင္ေက်ာင္းဆုိလုိ႔ မယ္ကာမတ္တပ္ ရွိၿပီး ကေလးငယ္ေတြ စာသင္ၾကားဖုိ႔ ဆရာမဆုိတာက လည္း ျပည့္ျပည့္စုံစုံ မရွိေတာ့ အရပ္ေပးဆုိၿပီး ငွားထားရတဲ့ ဆရာ ၊ ဆရာမ ေတြ နဲ႕ ရပ္တည္ ထားရတာ မ်ားပါတယ္။ အခုလည္း သြားဖုိ႔ ရည္ရြယ္ထားတာ ၾကာၿပီျဖစ္ေပမယ့္ သြားလာဖုိ႔ အဆင္မေျပေသးတဲ့ ေနရာ ျဖစ္တာ ေၾကာင့္ အခုလုိပြင့္လင္းရာသီ ေရာက္မွ စာေရးကိရိယာ နဲ႕ ေက်ာင္း၀တ္စုံေလးေတြ လႈဒါန္းဖုိ႔ သြားခဲ့ ရပါတယ္ ။

ဒီဇင္ဘာရဲ႕ ေနာက္ဆုံးေန႔ ေတြကုိ ႏႈတ္ဆက္ေန တဲ့ ေဆာင္းရာသီ မနက္ခင္းဟာ ႏွင္းစက္ေတြ ေဖြးေဖြးလႈပ္မွ် က်ဆင္းေနၿပီး ခ်င္းေတာင္ေျခ က ကေလးၿမိဳ႕ ကုိ အေအးဓါတ္ေတြ လႊမ္းၿခံဳေပးထားပါတယ္ ။

 က်ေနာ္တုိ႔ ထြက္လာခ်ိန္ အထိ ႏွင္းမႈံႏွင္းစက္ေတြက ရွိေနေသး ။ ကေလး - ဂန္႔ေဂါ လမ္းအတုိင္း ဆုိင္ကယ္ကုိယ္စီနဲ႕ စီးလာၿပီးေတာ့ နည္းပညာတကၠသုိလ္ အနီးက ထုိမာရြာ လမ္းခြဲထဲကုိ ၀င္ခဲ့ ၾကပါတယ္။ ထုိမာရြာက တဆင့္ ေတာလမ္း အတုိင္း ေပါက္ေတာရြာကုိ သြားရမွာပါ ။ ထုိမာေက်းရြာကေန ထြက္ေတာ့ ေျမလမ္းျဖစ္သြားပါၿပီ ။ ရြာရဲ႕ အေရွ႕ဖက္မွာ ေတာ့ ပဲခင္းေတြ စိမ္းညိဳ႕လုိ႔ တေမွ်ာ္တေခၚ ရွိေနပါတယ္။ လမ္းေဘး၀ဲယာမွာ ေတာ့ စားေတာ္ပဲခင္းေတြ ေတာ္ေတာ္ မ်ားတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။


ပဲခင္းအခ်ိဳ႕မွာ ေပါင္းႏႈတ္လုိက္ေနတဲ့ေဒသခံ အခ်ိဳ႕ကုိ ေတြ႕ေနရပါေသးတယ္ ။ ကေလးၿမိဳ႕နယ္ ရဲ႕ ေဒသအစားအစာ ျဖစ္တဲ့ စားေတာ္ပဲသီစိမ္းေတြ ထြက္တဲ့ အခင္းေတြ ေပါ့ ။ အျခားေသာေဒသကလူေတြက စားေတာ္ပဲသီးစိမ္းဆုိတာ နားလည္ မယ္မထင္ပါဘူး ။ စားေတာ္ပဲျပဳတ္ စားတဲ့ ရင့္မွဲ႕တဲ့ အဆင့္ မေရာက္ခင္ စားေတာ္ပဲကုိ အစိမ္းသီး အတုိင္း ေက်ာ္ၿပီး စားၾကတဲ့ဓေလ့က ကေလးၿမိဳ႕နယ္ ၀န္းက်င္မွာ သာေတြ႕ရပါတယ္။ ဖုန္တေထာင္းေထာင္း နဲ႔ ေျမလမ္းကုိ ျဖတ္သန္းရင္း နဲ႕ က်ေနာ္တုိ႔က ျမစ္သာျမစ္ေဘးကုိ ေရာက္ေအာင္ ဆုိင္ကယ္စီးခဲ့ရပါတယ္ ။


ထုိမာရြာရဲ႕ အေရွ႕ဖက္မွာ ျမစ္က်ိဳးအင္းတစ္ခု ရွိတယ္ ဆုိတာ လည္း အခုမွ သိရပါတယ္ ။ ျမစ္သာျမစ္ကုိ ေကြ႕ပတ္စီးနင္းရင္း ကတုိ႔ဆိပ္ကုိ ေရာက္ရွိခဲ့ပါတယ္ ။
ျမစ္သာျမစ္ရဲ႕ ကတုိ႔ ဆိပ္မွာေတာ့ တစ္ဖက္ေက်းရြာကလာတဲ့ သီးႏွံအိတ္ေတြ နဲ႕ အုတ္ေတြကုိ တင္ခ် ေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ျမစ္သာျမစ္ရဲ႕ ေရနည္းကာလ မွာ ဆုိရင္ေတာ့ ျမစ္ကုိ တံတားထုိးၿပီးေတာ့ ကူးၾကပါတယ္။ အခုေတာ့ တံတားက ထုိးလက္စ တန္းလန္းျဖစ္ေနေတာ့ ဆုိင္ကယ္ ျဖတ္လုိ႔ မရေသးပါဘူး ။


 ဆုိင္ကယ္ေတြကုိ စက္ေလွငယ္ နဲ႕ တင္ၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ ခရီးဆက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။ စက္ေလွေပၚကုိ ဆုိင္ကယ္ တင္ၿပီး ဆုိင္ကယ္ေပၚကုိ လူက ခြထုိင္ထားရပါတယ္။ ဒါမွ ဆုိင္ကယ္ပါၿငိမ္ၿပီး ျမစ္ကုိ ကူးလုိ႔ ျဖစ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ ဆုိင္ကယ္ေပၚ မထုိင္ရဲပါဘူး ။ ကေလး - ကေလး၀ လမ္းေရႀကီးလုိ႔ ေရေတြ ေက်ာ္ေနေတာ့ အဲလုိ လုိက္ဖူးရင္း ေလွက ေစာင္းၿပီး ေရထဲ ျပဳတ္က်ဖူးပါတယ္။
 ေရနက္နက္မဟုတ္လုိ႔ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ။ အဲလုိ ဆုိေတာ့ ဒီလုိ ကူးျဖတ္ဖုိ႔ အတြက္ က်ေနာ္မ၀ံရဲပါဘူး ။က်န္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြက တစ္စီးၿပီးတစ္စီး စက္ေလွေပၚကုိ ဆုိင္ကယ္တင္ၿပီး ျမစ္သာျမစ္ကုိ ျဖတ္ၾကပါတယ္။



က်ေနာ္ကေတာ့ သစ္လုံးေလးေတြသာ ခင္းထားတဲ့ မၿပီးေသးတဲ့ ျမစ္ကူးတံတားေပၚ႕ ကေနပဲ ျဖတ္ခဲ့ေတာ့ပါတယ္။ ျမစ္တစ္ဖက္ကမ္းက ေနၿပီးေတာ့ မိနစ္ အနည္းငယ္ၾကာ ေအာင္ဆုိင္ကယ္ စီးလုိက္ေတာ့ ေပါက္ေတာ ဆုိတဲ့ ေက်းရြာကုိ ေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေပါက္ေတာ ေက်းရြာက တဆင့္ ေလသာေတာင္ေရနံေမွာ္ကုိ ဆက္လက္သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္ ။
ေပါက္ေတာေက်းရြာက ထြက္တယ္ဆုိရင္ပဲ လူတစ္ေယာက္သြားဖုိ႔ အက်ယ္ရွိတဲ့လမ္း ကုိ ဆုိင္ကယ္စီးခဲ့ရပါတယ္။ ဆုိင္ကယ္ ႏွစ္စင္း ေရွာင္ဖုိ႔ ေတာင္ခက္ခဲလွတဲ့ လမ္းေတြ ျဖစ္ၿပီး ေခ်ာင္းေတြကုိ ျဖတ္ရသလုိ အတင္အဆင္းႀကီးတဲ့ ေနရာေတြ ရွိပါတယ္။ ေတာင္ကမ္းပါးယံကုိ ဆုိင္ကယ္တစ္စီးသြားရရုံ လမ္းေဖာက္ထားတဲ့ ေနရာေတြကုိ ကုိ ျဖတ္သန္းခဲ့ရသလုိ ပဲ ခ်ဳိင့္က်င္းေတြကုိေတာ့ စာဖြဲ႕လုိ႔ မေန ေတာ့ပါဘူး ။ လမ္းတစ္၀က္မွာပဲ ေကာင္မေလး ႏွစ္ေယာက္စီးလာတဲ့ စူပါကပ္ကုိ က်ေနာ္က ေျပာင္းစီးၿပီး သူတုိ႔ ကုိ ဆုိင္ကယ္စီးကၽြမ္းက်င္တဲ့ ေယာက်ာၤးေလးေတြ ေနာက္ကုိ လုိက္ပါေစပါတယ္။ ေဒသခံအခ်ိဳ႕ က ဆုိင္ကယ္ နဲ႔လာႀကိဳေပးလုိ႔ သာ အဆင္ေျပပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္လည္း မုိးတြင္းဆုိရင္ ဆုိင္ကယ္လမ္းမေပါက္လုိ႔ မလာၾကပါနဲ႕အုန္းလုိ႔ ေျပာၾကတာ ျဖစ္မွာေပါ့ ။ မုိးတြင္းဆုိရင္ေတာ့ ဆုိင္ကယ္နဲ႕ သြားဖုိ႔ မျဖစ္ေတာ့သလုိ ေျခလ်င္လမ္းကုိ ေတာ္ေတာ္ သြားယူရမွာပါ ။မုိးမ်ားတယ္ဆုိရင္ေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔ ျဖတ္ခဲ့ ရတဲ့ ေခ်ာင္းေတြ ေျမာင္းေတြကုိ သူတုိ႔ ျဖတ္ဖုိ႔ လြယ္မွာမဟုတ္ဘူးေလ ။ ဒါေပမယ့္လည္း သူ႔အရပ္ နဲ႕ သူ႕ဇတ္ဆုိသလုိေပါ့ သြားသြားလာလာေတာ့ ရွိေနၾကတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္ ။








ေလသာေတာင္ေမွာ္ နဲ႕ ေပါက္ေတာေက်းရြာက သိပ္ႀကီး အေ၀းႀကီးမဟုတ္လွပါဘူး ။ နာရီ၀က္ ၊ ၄၅ မိနစ္ေလာက္ ဆုိင္ကယ္နဲ႕ သြားလုိက္တယ္ဆုိရင္ပဲ ေရာက္ပါတယ္။ ေျခလ်င္ဆုိရင္ေတာ့ ဒီ့ထက္ပုိၾကာမွာေပါ့ ။ လမ္းမွာေတာ့ ေရနံစိမ္းသယ္ယူၾကတဲ့ ဆုိင္ကယ္ အနည္းငယ္ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္ ။ ေလသာေတာင္ေရနံေမွာ္ က အရင္တုန္းက စည္းကားခဲ့တုန္းက ေတာ့ သြားသြားလာလာ မ်ားခဲ့ၾကမယ္ထင္ပါတယ္ ။ က်ေနာ္တုိ႔ ေမွာ္ကုိ ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေတာ့ တဲ ေလးတစ္တဲ ေရွ႕ကေနၿပီး က်ေနာ္တုိ႔ အဖြဲ႕သားေတြကုိ ေစာင့္ေနပါတယ္ ။ ေမွာ္က ေျခာက္ေနပါၿပီ ။ စည္ကားမႈမရွိေတာ့ပါဘူး ။ ေရနံေမွာ္မွာ အေန ၾကာတဲ့ တဲေလးေတြက ေတာ့ ဟုိနားတစ္ခ်ိဳ႕ဒီနားတစ္ခ်ိဳ႕ေပါ့ ။ အခု သူတုိ႔ စာသင္ေက်ာင္းလုပ္ထားတဲ့ေနရာကလည္း ေမွာ္ထဲက ဓမၼာရုံအေန နဲ႕ လုပ္ထားတဲ့ေနရာ မွာ စာသင္ေက်ာင္းေလး လုပ္ထားတာပါ ။ ေက်ာင္းသားကလည္း အေယာက္ ၃၀ ေလာက္ပဲရွိပါတယ္ ။ “ က်ေနာ္တုိ႔ ေရာက္ခါစာက ဒီမွာက ကေလးေတြက သူတုိ႔မိဘေတြ က ေမွာ္မွာ အလုပ္လာလုပ္ၾကရင္းနဲ႕ ဆုိေတာ့ စာမသင္ႏုိင္ဘူး ။ စာမသင္ႏုိင္ၾကေတာ့ အေျပာအဆုိက အစ ရုိင္းစုိင္းၾကတယ္။ မနက္မုိးလင္းကတည္းက မိဘက အလုပ္သြားၾကေတာ့ သူတုိ႔ကလည္း ငါးရွာဖားရွာ နဲ႕ ေနၾကၿပီး ဘယ္သြားသြား ဓါးတလြယ္လြယ္ ၊ ထစ္ကနဲရွိ ဓါးနဲ႕ခုတ္ လုိက္ၾကတာပဲ ။ ဒါဟာ ကေလးေတြက ပညာမသင္ၾကရလုိ႔ မယဥ္ေက်းၾကတာ သူတုိ႔ကုိ စာသင္ေပးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အနည္းငယ္ယဥ္ေက်းလာေကာင္းရဲ႕ ဆုိၿပီး စိတ္ကူးၾကရင္း နဲ႕ ေက်ာင္းေလး ျဖစ္လာတာပါ ။ ”

လုိ႔ ေလသာေတာင္ေရနံေမွာ္ေက်ာင္း ကုိ စတင္ခဲ့ သူ ကုိတူး မွ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္ ။
က်ေနာ္တုိ႔ အလႈေန႔မွာပဲ ေက်ာင္းတက္လာတဲ့ ကေလးေတြကုိ ၾကက္သားဆန္ျပဳတ္အလႈဒါနျပဳပါတယ္။ မူႀကိဳကေန စတုတၳတန္းအထိ ရွိတဲ့ ေက်ာင္းေလး မွာ စည္စည္ကားကားေပါ့ေလ ။ က်ေနာ္တုိ႕ က လႈစရာစာေရးကိရိယာေတြ နဲ႕ ေက်ာင္း၀တ္စုံေလးေတြကုိ ကေလးေတြ လက္ထဲ အေရာက္ ေပးအပ္ၾကပါတယ္ ။ “ အရင္ကေတာ့ တဲေပါင္းေထာင္နဲ႕ ခ်ီၿပီး ရွိတဲ့ ေမွာ္ႀကီးေပါ့ ။ ဆီ ( ေရနံစိမ္း ) ကလည္း ေတာ္ေတာ္ရၾကတယ္ အဲဒီတုန္းကေတာ့ တာ၀န္ယူတယ္ဆုိ တဲ့ ကုမၼဏီေတြ ရွိခဲ့တယ္ ။ ေမွာ္ဥကၠဌ ဆုိတာေတြ ရွိခဲ့တယ္ ။ အားလုံးက ဆီ( ေရနံစိမ္း) ရဖုိ႔ အတြက္လုံးပမ္းၾကရင္း ဒီေရနံေမွာ္က ျပန္လည္းေျခာက္ကပ္သြားသည္အထိ ေမွာ္မွာ ရွိတဲ့လူေတြ အတြက္ဘာမွ ျဖစ္မလာခဲ့ပါဘူး ။ အခုေတာ့ က်ေနာ္တုိ႔က စာသင္ေက်ာင္း ရေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပးထားတယ္။ ဘာသာေရးနဲ႕ ဆုိတရားပြဲေတြ က်င္းပေပးတယ္ ။ က်မၼာေရး နဲ႕ပတ္သက္ရင္ ဆရာ၀န္ႀကီးေတြကေန ေဆးမႈးေတြ အထိ ေဆးလာစစ္ေပးဖုိ႔ ဖိတ္ၾကားေပးခဲ့တယ္ ။ အခုဆုိရင္ စာၾကည့္တုိက္ေလး တစ္ခု တည္ေဆာက္ေနပါတယ္ ။ ဒီအနီးအနားမွာ ရွိတဲ့ ေက်းရြာက ေဒသခံေတြ နဲ႕ ဆရာေတာ္ေတြက ကလည္း ေထာက္ပံ့ေပးၾကပါတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ေနတဲ့ ေနရာေလးကုိ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ဖုိ႔ အတြက္ အားလုံးက လည္း ၀ုိင္း၀န္းၿပီးအလႈေငြ ထည့္၀င္ၾကပါတယ္ ။ ” ဟု ေလသာေတာင္ေရနံေမွာ္မွ ဦးဖုိးငုိ မွ ေျပာၾကားခဲ့ပါတယ္ ။ စာၾကည့္တုိက္ တစ္ခု ေပၚေပါက္လာတယ္ဆုိရင္ေတာ့ ေထာင္တံခါး တစ္ခ်ပ္ပိတ္တာပဲ လုိ႔ အဆုိရွိခဲ့ေလေတာ့ ဒီလုိေမွာ္ေတြ မွာ စာၾကည့္တုိက္ေလး ေပၚေပါက္လာမယ္ ဆုိေတာ့ အေကာင္းဖက္ကုိ ဦးတည္ေရြ႕လ်ားလာတယ္လုိ႔ ေျပာရမွာေပါ့ ။
ဒီေရနံေမွာ္ ကလည္း သက္တမ္းၾကာလာေတာ့ ေျပာင္းၾကေရႊ႕ၾကနဲ႕ အၿမဲေနၾကတဲ့ အိမ္ေျခ ၈၀ ၀န္းက်င္ေလာက္ ေတာ့ ရွိပါေသးတယ္။ သူတုိ႔က လည္း ဒီေမွာ္မွာ က်န္တဲ့ ေရနံစိမ္းတြင္းေလးေတြကို ခပ္ယူရင္း ဒီေဒသခံ ျဖစ္ေနၾကတဲ့ သူေတြေပါ့ ။ သူတုိ႔ သားသမီးေတြ အတြက္ ပညာေရး အတြက္ ဆုိတာကလည္း အနီးအနားရြာ မွာ သြားထားဖုိ႔ကလည္း မလြယ္တဲ့ေနရာ ။ ေမွာ္ဆုိတာကလည္း ဘယ္ေမွာ္မဆုိ မေကာင္းမႈ ေပါင္းစုံ စုစည္းရာေဒသလုိ႔ အမည္ထြက္ေနသလုိ ျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရတဲ့ ေလသာေတာင္ေရနံေမွာ္ေလးက ေတာ့ အေကာင္းဖက္ေတြ ဆီကုိ ႀကိဳးစားေရြ႕လ်ားေနတာ ေတြ႕ရပါတယ္ ။ ေကာင္းမႈ လုပ္ႏုိင္ဖုိ႔ ဆုိတာ လြယ္ကူတဲ့ ကိစၥ မဟုတ္ေလေတာ့ ဒီလုိေမွာ္ေဒသေတြ မွာ ေကာင္းက်ိဳးေတြကုိ သယ္ပုိးႏုိင္တဲ့ လူေတြ ဦးေဆာင္လာၾကတာ ၀မ္းသာစရာပါ ။ ဒီေရနံေမွာ္ထဲမွာ ရွိတဲ့ ေက်ာင္ေလးထဲက ကေလးငယ္ေလးေတြ ထဲမွာ လည္း ပညာတတ္ လူေကာင္းလူမြန္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားထြက္ေပၚလာမယ္ဆုိတဲ့ က်ေနာ္တုိ႔ ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြက ဟုိးေတာင္ေပၚရုိးေပၚက ေပၚထြက္လာတဲ့ ေနျခည္ေတြလုိ ေႏြးေထြးစြာေမွ်ာ္လင့္ ရင္းျဖင့္ ။


ကုိဆူး ( ခ်င္းေတာင္ေျခ ) ။။။။ ကုိဆူး(ခ်င္းေတာင္ေျခ)

ဆက္လက္ဖတ္လိုလွ်င္ ....>>

Friday, September 19, 2014

ခ်င္းေတာင္ႏွင္႔ ကေလးေဒသရွိ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားသို႔ တြဲလက္မ်ား ပရဟိတအဖြဲ႔မွ စာေရးကိရိယာမ်ားလွဴဒါန္း

ခ်င္းေတာင္ႏွင္႔ ကေလးေဒသရွိ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားသို႔ တြဲလက္မ်ား ပရဟိတအဖြဲ႔မွ စာေရးကိရိယာမ်ားလွဴဒါန္း
စစ္ကိုင္း၊ စက္တင္ဘာလ၁၆ 


-စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသၾကီး ကေလးျမိဳ႕မွ ေက်ာင္းဆရာမ်ားနွင္႔ေက်ာင္းသား/သူမ်ား၊ လူငယ္မ်ားျဖင္႔ ပူးေပါင္းဖြဲ႔စည္းထားသည္႔ တြဲလက္မ်ား ပရဟိတ အဖြဲ႔မွ ခ်င္းေတာင္ေဒသရွိ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ခက္ခဲေသာ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားသို႔ နွစ္စဥ္စာအုပ္နွင္႔ စာေရးကိရိယာမ်ား လွဴဒါန္းလ်က္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔က လူငယ္ေတြနဲ႔ အဓိကဖြဲ႔စည္းထားျပီး ခ်င္းေတာင္ေျခေဒသနဲ႔ ကေလးျမိဳ႕နယ္အတြင္းမွာရွိတဲ႔ သြားလာမွဳခက္ခဲျပီး လူသူေလးပါး အေရာက္အေပါက္နည္းပါးတဲ႔ေဒသေတြက ေက်ာင္းေတြကို ေလ႔လာစံုစမ္းျပီး သြားေရာက္ လွဴဒါန္းေနတာပါ။ အဲဒီ႔ေငြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖဲြဲ႔က စီမံခန္႔ခြဲျပီး ခက္ခဲတဲ႔ေဒသေတြမွာရွိတဲ႔ စာသင္ၾကားေနၾကရတဲ႔ မူလတန္း၊ အလယ္တန္း ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူအမ်ားစုကို စာေရးကိရိယာေတြ သြားျပီးလွဴဒါန္းတာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုသြား ေရာက္တဲ႔စရိတ္နဲ႔ ပစၥည္းသယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးအတြက္ေတာ႔ အဖြဲ႔သားေတြက မိမိေငြနဲ႔ စိုက္ထုတ္ျပီး သြားေရာက္ လွဴဒါန္းေပးတာပါဟု အဆိုပါအဖြဲ႔မွ ကိုမ်ဳိးသက္ႏိုင္က ေျပာၾကားသည္။


တြဲလက္မ်ားပရဟိတအဖြဲ႔ကို ၂၀၁၂ခုနွစ္ ၾသဂုတ္လ၁၈ရက္ေန႔တြင္ စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ႔ျပီး အေျခခံပညာ သင္ၾကားရန္ ခက္ခဲေသာ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ စာအုပ္ႏွင္႔ စာေရးကိရိယာမ်ားအျပင္ စာသင္ေက်ာင္းမ်ား ျပင္ဆင္ရန္နွင္႔ စာသင္ေက်ာင္းအတြင္း ေသာက္သံုးေရရရွိေရး ကိစၥမ်ားကိုပါ ထည္႔သြင္းကူညီေပးခဲ႔သည္ဟု သိရွိရပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔သားေတြရဲ႔ တတ္နိုင္သေလာက္ ထည္႔၀င္တဲ႔ေငြေတြရယ္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းနဲ႔ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာမ်ား၊ အလွဴေငြမ်ားျဖင္႔ အကူအညီေပးေနျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အခုဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စာေရးကိရိယာအတြက္ က်ပ္၂၇သိန္းေက်ာ္ဖိုး၊ စာၾကည္႔တိုက္အတြက္ စာအုပ္က်ပ္၂ သိန္းဖိုး၊ ေရတြင္းေရကန္အတြက္ က်ပ္(၁၆)သိန္းေက်ာ္ ဖိုိုးေလာက္ လွဴဒါန္းျပီးပါျပီဟု အဖြဲ႔၀င္တစ္ဦးျဖစ္သူ ကေလးတကၠသိုလ္မွ နည္းျပဆရာ ဦးေအာင္ဆန္းလင္းက ေျပာၾကားသည္။


အဆိုပါအဖြဲ႔သည္ စက္တင္ဘာ၁၄၇က္က ခ်င္းျပည္နယ္အတြင္းရွိ ေက်းရြာမ်ားႏွင္႔ ကေလးျမိဳ႕အတြင္းရွိ ေရနံေမွာ္မ်ားသို႔ သြားေရာက္လွဴဒါန္းခဲ႔ျပီး သြားေရာက္လွဴဒါန္းသည္႔အခါတိုင္းတြင္လည္း အဖြဲ႕၀င္မ်ားသည္ ခရီးစရိတ္နွင္႔ သယ္ယူစရိတ္မ်ားကို မိမိစရိတ္ျဖင္႔ မိမိသြားေရာက္ၾကျခင္းျဖစ္ကာ အဖြဲ႔သို႔လွဴဒါန္းလိုပါက ေဒၚသီတာ၀င္း (ဖုန္း-၃၃၃၈၀၁၂၃) သို႔ ဆက္သြယ္ လွဴဒါန္းႏိုင္ပါေၾကာင္း သိရသည္။

၁၇-၉-၂၀၁၄ ရက္ေန႔ ထုတ္ ဒီမိုကေရစီ တူေဒး သတင္းစာ မွ
 —

ဆက္လက္ဖတ္လိုလွ်င္ ....>>

Saturday, August 3, 2013

ကေလးၿမိဳ႕ ရွစ္ေလးလံုး အမွတ္တရ (၂)

 ေရးသူ - ဘၾကဴး

၈၈၈၈ ရွစ္ေလးလုံးအေရးေတာ္ပုံၾကီး တစ္နုိင္ငံလုံးမွာ စလ်င္စျခင္း ရန္ကုန္ မႏၱေလး စစ္ကုိင္း ေတာင္ၾကီး ျပည္ ေမာ္လျမိဳင္ ပုသိမ္ ဟသာၤတ ပဲခူး စတဲ့ ျမိဳ့ၾကိးေတြအပါအ၀င္ ျမိဳ့ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္ နဲ့ စျပီး ဆႏၵျပခဲ့ၾကတယ္.. အဲဒီ ျမိဳ့ ၄၀ ေက်ာ္ထဲမွာ ငါတုိ့ ကေလးျမိဳ့ နုိင္ငံအ၀ွမ္း ရင္ေဘာင္တန္းျပီး ရဲရဲရင့္ရင့္ ပါ၀င္ဆင္ႏြဲခဲ့တယ္..အေရးေတာ္ပုံကာလအတြင္း ငါတုိ့ျမိဳ့ေလးရဲ့ လွဳပ္ရွားတက္ၾကြပုံေတြ..အုပ္ခ်ဳပ္သူလူတန္းစားေတြ မရွိ...ၾကေတာ့ ျမိဳ့သူျမိဳ့သားမ်ားကုိယ္တုိင္ စီမံခန့္ခြဲအုပ္ခ်ဳပ္ပုံေတြ..ဆုံးရွဳံးနစ္နာၾကပုံေတြ..ျမိဳ့သားေတြရ့ဲ လက္ထဲမွာ တုတ္ ဒါး ဂ်င္ဂလိ မွိန္း စသည့္ လက္နက္ကုိယ္စီကုိင္ေဆာင္ရင္း ပ့်ံႏွ့ံေနတဲ့ ဘာသာေရးပဋိပကၡေတြကုိ ရင္ဆုိင္ေျဖရွင္းၾကပုံေတြ...ျမိဳ့လုံျခဳံေရးအတြက္ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ၾကရပုံေတြ...အေရးေတာ္ပုံကာလအတြင္း ငါတုိ့ျမိဳ့ေလးရဲ့ သမုိင္း၀င္ျဖတ္သန္းခဲ့ၾကပုံေတြကုိ ေႏွာင္းလူေတြသိေစဖုိ့ ငါတုိ့ ၈၈၈၈ လွဳပ္ရွားမွဳအဖဲ့ြမွ ေငြရတုအမွီ မွတ္တမ္းတင္ လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ေရးလုိက္ရပါျပီ..


စစ္အာဏာရွင္စနစ္ဆန့္က်င္ေရးအတြက္ ၁၃.၃.၈၈ စက္မွဳတကၠသု္ိလ္ေက်ာင္းသား ဖုန္းေမာ္ အေရးအခင္း၊၁၆.၃.၈၈ အင္းယားကန္ေဘာင္ေပၚမွာ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ ရုိက္ႏွက္ခံရတဲ့ တံတားနီအေရးအခင္း၊၁၈.၃.၈၈ အာဇာနည္ေက်ာင္းသား ၂၀ ေလာက္က ဗႏၶဳလပန္းျခံမွာ ခ်ီတက္ျပီး တရားေဟာၾကေတာ့ ျပည္သူလူထုနဲ့ေပါင္းမိျပီး ေက်ာင္းသားနဲ့လူထုဆႏၵျပပြဲၾကီးေပၚေပါက္လာပုံေတြကုိ ဘီဘီစီ ဗီြအုိေအ အသံလြွင့္ဌာနေတြက အခ်ိန္နဲ့ တေျပးညီ လြွင့္ထုတ္ေပးခဲ့တယ္ေလ..ေက...်ာင္းပိတ္ခ်ိန္ဆုိေတာ့ ငါတုိ့ျမိဳ့ေလးမွာ ရန္ကုန္၊မႏၱေလး၊မုံရြာ ေက်ာင္း ၃ ေက်ာင္းက ေက်ာင္းသားေတြ ျပန္ဆုံၾကတဲ့ အခ်ိန္ေလ. အဲဒီတုန္းက ကုေဋစုိး၊ရသာျမိဳင္၊ယင္းမာ၊ဆြ္ိနုိက္ စတံဲ့ လဘက္ရည္ဆုိင္ေတြမွာ ရန္ကုန္ေက်ာင္းသားေတြက အင္းယားကန္ေဘာင္အေရးအခင္းကုိ ကုုိယ္တုိင္ပါ၀င္ဆင္ႏြဲခဲ့ပုံေတြကို ျပန္ေျပာျပၾကေတာ့ ငါတုိ့ေက်ာင္းသားစိတ္ဓာတ္ေတြဟာ ရင္ထဲမွာ ခံျပင္း၀မ္းနည္းေဒါသေတြ ဆူခဲ့ရျပီေလ..တံတားနီအေရးအခင္းမွာ ငါတုိ့ျမိဳ့က ရန္ကုန္ စီးပြားေရးတကၠသုိလေက်ာင္းသား ေအာင္ျငိမ္းထြဋ္(ဖုိးပိန္)ယခုမႏၱေလး နဲံံံံ့ ဥပေဒတန္းတက္ေနတဲ့ ေက်ာ္ဆန္းလြင္(ေခါင္းျဖဴ) တုိ့ စစ္တပ္လုံထိန္းေတြက ရုိက္ႏွက္ဖမ္းဆီးခံရျပီး ေထာင္ထဲကို အခ်ဳပ္ကားေတြနဲ့ ျပည့္က်ပ္ေအာင္ တင္ျပီး ေရာက္သြားပုံေတြကို ငါတု္ိ့နားေထာင္ရင္း ေသြးဆူခဲ့ရတယ္...အစုိးရက အခ်ဳပ္ကားထဲမွာ ေက်ာင္းသား မြန္းၾကပ္ပိတ္ေလွာင္ျပီး ၄၁ ေယာက္ ေသဆုံးသြားတာၾကားလုိက္ရေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြဟာ အလုိလုိကုိယ့္အသိနဲ့ကုိယ္ စည္းရုံးျပီးသား ျဖစ္ေနၾကျပီေလ......

ဇြန္လမွာ ေက်ာင္းေတြ ျပန္ဖြင့္တယ္..ဇြန္ ၂၁ မွာ ေျမနီကုန္း အေရးအခင္း ျဖစ္တယ္..အ ထ က ေက်ာင္းသားေလးေတြ လုံထိန္းရဲကားေတြနဲ့ တုိက္ သတ္ ၾကတယ္..ေျမနီကုန္းလူထုက ေက်ာင္းသားေတြနဲ့ေပါင္းျပီး ျပန္ခ်ေတာ့ ရဲ ၆ ေယာက္ေသတယ္..ဇြန္လ အေရးအခင္းေတြထဲမွာ ေတာင္ဥကၠလာသားေတြျဖစ္ၾကတဲ့ မင္းကိုနုိင္၊မုိးသီးဇြန္၊မုိးဟိန္း တု့ိ ေပၚထြန္းလာခဲ့တယ္...ဇြန္ ၂၃ မွာ ပဲခူး လူထုအုံၾကြမွဳၾကီး၊ ၇ ဇူလုိင္ အမွတ္တရ၊ေတာင္ၾကီး ႏွင့္ ျပည္ က ဘာသာေ...ရးပဋိပကၡေတြ ဟာ ဆက္တုိက္ျဖစ္လာတယ္..ေက်ာင္းေတြ ျပန္ပိတ္..
ဇူလုိင္ ၂၃ မွာ မ ဆ လ ပါတီ အေရးေပၚညီလာခံေခၚျပီး ပါတီဥကၠဌၾကီး ဦးေန၀င္း၊သမတ ဦးစန္းယု၊အတြင္းေရးမွဳး ဦးေအးကုိ(ေက်ာ္ဟိန္းေယာကၡမ)၊ကာကြယ္ေရး၀န္ၾကီး သူရေက်ာ္ထင္ တု္ိ့ ႏွဳတ္ထြက္ခဲ့ၾကျပီး ဇူလုိင္၂၅ မွာ သားသတ္သမား ဦးစိန္လြင္ သမတ ေနရာကို တမင္ရြယ္ျပီး ခန့္ထားလုိက္တယ္..ဦးစိန္လြင္ဟာ ပညာအရည္အခ်င္း ၆ တန္းေအာင္ အဆင့္ပဲရွိပါတယ္..ဆဲဗင္းဂ်ဴလုိင္ ၁၉၆၂ မွာ ေက်ာင္းသားသမဂၢအေဆာက္အဦၾကီးကုိ ျဖိဳ ေက်ာင္းသားေတြကုိ အထက္အမိန့္အရ သတ္ပစ္ခဲ့တဲ့ လူေပါ့..သူက မြန္ျပည္နယ္ ေပါင္ျမိဳ့သား ဦးေန၀င္း ရ့ဲ တပ္ရင္း ၄ က တပည့္ရင္း..
ဆက္လက္ျဖစ္ေနတဲ့ အေရးအခင္းေတြကုိ ေခ်မွဳန္းကြပ္မ်က္ဖုိ့ စစ္အင္အား ေသာင္းခ်ီ ရန္ကုန္ ကို ေခၚထားလုိက္တယ္..

(ဆက္လက္ေဖၚျပေပးပါမည္)

ဆက္လက္ဖတ္လိုလွ်င္ ....>>

Contact

Image Hosting by imagefra.me ဆက္သြယ္ေ၀ဖန္အၾကံေပးနိဳင္ပါသည္။